علی در ۶ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۲۳ دی ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۳۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۹:
پیر منحنی و مایی ومنی تنها در این اثر استفاده گردیده است
گیو در ۶ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۲۳ دی ۱۳۹۸، ساعت ۰۵:۴۹ دربارهٔ حافظ » اشعار منتسب » شمارهٔ ۶:
معنای بیت آخر از نظر تصوف:
در آیه 7:172 پروردگار به تمامی خلقت در یگانگیشان (وحدت وجود) رو کرده می گوید «آیا پردوردگار شما نیستم؟ اَلَستُ بِرَبِّکُم» در جواب، می گویند بلی (بلا) و تمامی عالم مست معشوق می گردد؛ عرفا آن حال را در فنا و نهایتا در بقا فی الله تجربه کرده یاد می کنند: از قول مولانا «ما مست گشتیم از صدا ».
حافظِ مستِ در فنا، پیمان روز الست را یاد می کند:
و مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست که به پیمانه کشی شهره شدم روز الست
و مولانای مرشد، از قول پروردگار در مورد روز الست:
تو را با من نه عهدی بود ز اول؟ بیا بنشین بگو آن را چه کردی؟
و اینکه والاترین هدیه مستی ناشی از روبرویی با پروردگار است:
حافظ: برو ای زاهد و بر دردکشان خرده مگیر که ندادند جز این تحفه به ما روز الست
آن چه او ریخت به پیمانه ما نوشیدیم اگر از خمر بهشت است وگر باده مست
مولانا: بده آن باده جانی ز خرابات معانی که بدان ارزد چاکر که از آن باده دهندم
زیرا در این عشق حافظها و مولاناها، و عراقیهایمان...به معرفت وحدت وجود در بقا فی الله دست یافته اند، عشقشان مملو از جوش و خروش (شراب) خالصترین و اعلاترین (می صاف) عشق است و در بقا فی الله در مستی دائم روبرویی با او در وجدند و ما هم از بیان تجربه شان به نوبه و استعداد خودمان مست وحدت می شویم:
شود مست وحدت ز جام الست هر آن کاو چو حافظ می صاف خورد
Mohieddin Jafari در ۶ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۲۳ دی ۱۳۹۸، ساعت ۰۰:۱۸ دربارهٔ عارف قزوینی » تصنیفها » شمارهٔ ۱۶ - چه شورها:
یکی از بهترین اجراهای این تصنیف در مجموعه یادواره برومند ساخته استاد محمدرضا لطفی
مهدی مدیریان در ۶ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۲۳ دی ۱۳۹۸، ساعت ۰۰:۱۲ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۶۶۶:
زان میترسم که از دل آزردن تو به جای زان میترسم که از دل آزاری تو
هم صحیح تر و هم وزن رو حفظ میکنه
محمود پگاه در ۶ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۲ دی ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۴۵ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » هوشنگ » بخش ۳ - بنیان کردن آهنگری و صنعتهای دیگر به دست هوشنگ:
درودی دوباره ، بیت آخر چه می گوید ؟؟؟
محمود پگاه در ۶ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۲ دی ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۴۳ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » هوشنگ » بخش ۳ - بنیان کردن آهنگری و صنعتهای دیگر به دست هوشنگ:
درود بسیار ، ایا پویندگان همان جوندگان ست ؟
علی در ۶ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۲ دی ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۵۷ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۳۷ - وحی آمدن موسی را علیه السّلام در عذر آن شبان:
گنجور عالیست
کاش اعرابگذاری میکردی که ما بیسوادها هم بتوانیم شعرها را درست بخوانیم.
گنجور مرجع معتبر شعر فارسی است.
دست مریزاد
کامیاب در ۶ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۲ دی ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۴۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۴:
درود
ضمن تشکر از استاد رضای بزرگوار
در این بیت :
از آن دمی که ز چشمم برفت رودِ عزیز
کنار دامن من همچو رود جیحون است
رود بجز فرزند به معنای جگرپاره و دلبند نیز هست.سوگ فرزند ازدست رفته شاید خیلی مناسب نباشد و عاشق در هجران معشوقه جیحون به دامن می ریزد.
احمدعلی غلامی در ۶ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۲ دی ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۵۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۰۱:
چون سخن عارف فرامکانی است و دریافت آن برای مخاطب دشوار است، بنابراین سعی می کند کم سخن بگوید و یا خموشی را برگزیند:
کم سخن گوییم وگر گوییم کم، کس پی برد
باده افزون کن که ما با کم زنان برخاستیم
مسعود در ۶ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۲ دی ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۴۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۱:
من فکر کنم شیخ از نگاه همدم ومونس وفادار بودن تمثیل سگ رو به کار برده نه از نگاه تحقیر و تصغیر
Dashali در ۶ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۲ دی ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۰۷ دربارهٔ ناصرخسرو » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۴۸:
ای برادر قصه چون پیمانهایست
معنی اندر وی مثال دانهایست
دانهٔ معنی بگیرد مرد عقل
ننگرد پیمانه را گر گشت نقل
پس اوقات مبارک خود را به بیهوده انگشت خراشیدن تلف نکنید و یکدیگر را میازارید و در پی معنا و معرفت باشید.
بوس در ۶ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۲ دی ۱۳۹۸، ساعت ۰۱:۵۶ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » سهراب » بخش ۱۷:
سلام بر خردمندان.
ای کاش دوستانی که دانش تلفظ صحیح و خوانش صحیح این ابیات را دارند، صدایشان را می گذاشتند و ما را از این لحن زیبا و از دانش خود بهره مند می کردند. متشکرم.
سعید در ۶ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۲۱ دی ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۱۷ دربارهٔ قاآنی » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۵۰ - در مدح محمد شاه غازی رحمهالله فرماید:
دوستانی که بیت رایج در میان مردم مد نظر دارند توجه داشته باشند که مصرع اول این بیت از مطلع قصیدۀ قاآنی است (عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت | صد شکر که این آمد و صد شکر که آن رفت) و مصرع دوم از مطلع ترجیع بند ملک الشهرای بهار (شاهی به میان آمد و شاهی ز میان رفت | صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت) که هر دو شعر هم مدیح شاهان است، برخلاف شعر خلاقانهای با مضمونی ایمانی که در میان مردم رایج است
شیوا در ۶ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۲۱ دی ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۴۴ دربارهٔ رهی معیری » چند قطعه » قطعهٔ ۵۲ - شور وطن:
زان بود ارباب، کان ارباب را «نوبر» بود.
کیانوش در ۶ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۲۱ دی ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۴۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۹۲:
و همچنین در مصراع اول بیت دوم
قطعیت رو قطیعت نوشتید
با تشکر واقعا سایت گنجور عالیه واقعا یک گنجینه بی انتها و بی نظیره
کیانوش در ۶ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۲۱ دی ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۳۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۹۲:
سلام وقتتون بخیر
در مصراع دوم بیت اول
دست بدار از طعام مائده جان رسید
غلط نوشتید مایده
کامیاب در ۶ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۲۱ دی ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۵۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹:
تمامی نکات گفته شده
اما در بیت ششم درد موجود در ته خم به خاک تربت آدم و هوا در کشتی نوح تشبیه شده
که ضامن مسافران(دردکشان) در این راه طولانیست
سعید صاد در ۶ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۲۱ دی ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۰۲ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۸ - آرزوی مادر:
سلام
بیت پنجم کلمه آخر بیت "حصادی" است که به خطا "حصاری" نوشته شده و قافیه را اشتباه کرده است. معنی "حصاد" چنانچه می دانید "درو کردن" است.
باسپاس
دکتر صحافیان در ۶ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۲۱ دی ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۳۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷:
رهرو حقیقت راه یافته میکده است. پس از نوشیدن شراب حال خوش، راه دیگری را نمی جوید و تردید در ایمان به این حال خوش را اندیشه ای از بین برنده می داند.
بر آستانه میخانه هر که یافت رهی
ز فیض جام می اسرار خانقه دانست
بر ایوان این میخانه نشسته و اسرار خانقاه درویشان را مطابق حال خویش می یابد.
3- کیهان تاج رندی بر سر کسی می گذارد که باور داشته باشد، کلاه رندی حکمرانی بر جهان است.
4_ آنکه در پرتو حال خوش رازهای جهان را از خطوط جام شراب در می یابد، از خاک راه رموزی می یابد که جمشید از جام جم می یافت.
5- فراتر از شیوه دیوانگان عشق، از ما چیزی نخواه؛ که مراد ما هشیار بودن( فاصله گرفتن از بیخودی) را گناه می داند.
6- از چشم مست ساقی امان نمی خواهم ،چون بی رحمی او را می دانم( مقام ناز و بی اعتنایی به همه چیز یا غرق زیبایی خویش بودن و یا شوق به کشته شدن از زیبایی ساقی)
7- از ستم بخت( دوری از معشوق) چنان گریه می کنم که ناهید می بیند و ماه می داند.
8- شوقم به این شراب، کجا پنهان است محتسب نه، خود پادشاه ( خداوتد)می داند.
9- آن شاهی که 9 فلک، الگویی از طاق بارگاهش هست.
آرامش و پرواز روح
arameshsahafian@اینستاگرام:drsahafian
علی در ۶ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۲۳ دی ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۴۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۹: