گنجور

حاشیه‌ها

برگ بی برگی در ‫۵ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۴۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۴:

همانطور که بابک عزیز به احتمال جابجایی ابیات اشاره داشتند و مصرع های پایانی غزل ، اگر بیت پایانی را به صورت زیر بخوانیم بنظر میرسد معنی جامع تری از بیت بیرون بیاید ، تا نظر حافظ پژوهان چه باشد . در حاشیه ها نیز بزرگوارانی بیت را به همین صورت دریافته و بیان کرده اند .:
در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ، ناز آرند
به این درگاه حافظ را چو میخوانند می رانند
یعنی وقتی که مشتاقان و عاشقان ، سراپا نیاز شده و این عشق و نیاز را به حضرتش ابراز میکنند ، پس حضرت معشوق ناز آورد ، در واقع این ناز به معنی پذیرفتن آن عشق است که به منظور مشتاق تر نمودن عاشقان ابراز میگردد . ناز نتیجه آن احساس نیاز است . در مصرع دوم برای روشنتر شدن مطلب مثال خود را می آورد و میفرماید اصل این ابراز نیاز و عشق از طرف حافظ به این علت بوده است که ابتدا حضرت معشوق او را خوانده و دعوت کرده و عشق را در او برانگیخته است ، نیاز انسان برای بازگشت به اصل خویش را مولانا با این بیت بیان میکند . هرکسی کو دور ماند از اصل خویش / بازجوید روزگار وصل خویش . پس این نیاز هم به دلخواه نبوده و چاره دیگری بجز این جستجو و ابراز نیاز برای انسان باقی نمی ماند . اما از جانب خداوند ناز و راندن حافظ (انسان) از درگاهش ظاهر این قصه عشق بوده و در واقع این راندن به منزله دعوت انسان به سوی حضرتش میباشد . مولانا در رابطه با خواندن انسان از جانب حق میفرماید:
آب را آبی ست کو میراندش
روح را روحیست کو میخواندش

.. در ‫۵ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۲۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۵:

درود برگ بی برگی گرامی
بنا بر توضیحات شما مصرع اول بیت مذکور اینگونه خواهد بود:
اگر دوره‌ی جوانی گسترده باشد بر زندگی یا گستره‌ی هستی!!
خود بر آن اندیشیده‌اید؟

بهروان در ‫۵ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۵۲ دربارهٔ نصرالله منشی » کلیله و دمنه » مقدمهٔ نصرالله منشی » بخش ۱ - وعلی الله توکلی:

سلام
ایکاش با صدای زیبا و لفظ صحیح خوانده می‌شد و در زیر متن فرار داده می‌شد تا خواننده بشنود و متن را ببیند و لذت ببرد

علی بطحایی در ‫۵ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۴۴ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۹۹:

در بیت پنج نبرده‌ایم درست است. احتمالا

محمدامین در ‫۵ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۷:۴۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۸۳:

سلام و درود
آیه 53 فصلت است.

reza در ‫۵ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۴:۲۱ دربارهٔ ناصرخسرو » سفرنامه » بخش ۳۰ - قیساریه، کفرسابا، کفر سلّام:

قیصریه همان شهر امروزی Cesarea, Israel هست

فرزام در ‫۵ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۲۹ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۳۰ - سبب هجرت ابراهیم ادهم قدس الله سره و ترک ملک خراسان:

حضرت مولانا نظر حکیمان و مومنان را درباره‌ی موسیقی بیان می کند. در باره‌ی آنچه مومنان می گویند آشکار است. به گمان اهل ایمان و عارفان، ما این نغمه ها را در بهشت شنوده ایم و از آنجا به یاد‌ داریم. ولی حکیمان بر این باورند که نواختن تنبور و آواز خوانده بانگ و آوای گردش روزگار است.

سعید در ‫۵ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۱۱ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۹۰:

دربارهٔ مصرع:
اندر حرم معنی از کس نخرند دعوی
جایی در مقدمه مصحح کتاب تذکرةالاولیا عطار، دکتر شفیعی کدکنی نوشته (قریب به مضمون) در قرون ابتدایی بعد از اسلام تا کمی بعد از زمان عطار گاهی در نظم و نثر برای فاعل یا مسندالیه جمع از فعل مفرد استفاده میشده. با این وصف احتمال میدم مصرع رو میشه اینطور هم درنظر گرفت:
اندر حرم معنی از کس نخرد دعوی
باتوجه به اینکه به معنی هم خدشه وارد نمیشه.

مزیکی در ‫۵ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۹ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۴۵ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۱۰۷:

بدین خرج قلیل

محمد برزگر در ‫۵ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۹ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۲۶ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۷:

رود به خواب دو چشم از خیال تو هیهات
بود صبور دل اندر فراق تو هاشاک

محمد برزگر در ‫۵ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۹ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۲۴ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۷:

خیال خال تو با خود به خاک خواهم برد
که تا زخال تو خاکم شود عبیر آمیز

امید در ‫۵ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۹ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۲۴ دربارهٔ عطار » منطق‌الطیر » بیان وادی فقر » حکایت پروانگان که از مطلوب خود خبر می‌خواستند:

با سلام! شاید بتوان مصداقی از این شعر را در این عصر عبارت از
سه گروه رزمندگان _ جانبازان _شهدای دفاع مقدس
در نظر گرفت!!!

Polestar در ‫۵ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۹ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۹:۲۱ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۶:

در پاسخ به عرفان امامی
مشکل وزن نداره، فقط باید حرف پ در بپذیر را ساکن تلفظ کنیم. همین

محمد ح در ‫۵ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۹ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۱۶ دربارهٔ اوحدی مراغه‌ای » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۳۵:

چه وزن معرکه ای داره این غزل
فعلاتن مفاعلن فعلاتن مفاعلن

هاروینا در ‫۵ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۹ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۲۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۰۹:

این از زیباترین کلام‌هاییه که در هستیم شنیده‌م. و باز حاشیه‌ای براش درج نشده :(
حنی در گنجور هم احساس تنهایی دارم :(

شهلا در ‫۵ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۹ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۴۱ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۶:

بیت سوم عالیست

عبدالرضا موسوی در ‫۵ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۹ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۴۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۶:

این بیت منتسب به حافظ است و در برخی از نسخ به نام سعدی نوشته شده است

عبداله رحیمی در ‫۵ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۹ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۰۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۱۹:

سلام
اوج سخنوری استاد سخن در بیت یکی مانده به آخر پیداست
استفاده از فعل گردیدن که به دو معناست هم شدن و هم چرخیدن، تعجب میکنم از دل سنگ گونه تو که چرا با اب چشم سعدی عوض نمی شود (چرا تغییر نمی کند) چرا که این آب آسیابی را می چرخاند
شگفتا!!!!!

عبداله رحیمی در ‫۵ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۹ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۵۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۱۹:

با سلام
در پاسخ به آقا یا خانم فرخ
خوانش درسته به نظر من چون در این بیت نوبتی دو معنی داره یکی به معنای دفعه و بار می باشد و دیگری نوبتی در قدیم به افرادی می گفتند که در شهر برای اعلام ساعت و پاسهای شبانه روز می خواندند

دانشجو در ‫۵ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۹ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۳۷ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۸:

نخست درود و سپاس می‌گویم و ستایش می‌کنم دست اندرکاران و سازندگان این سایت را و سپس آفرین می‌گویم به فرهاد و بهرام مشهور و دیگر بزرگوارانی که خردمندانه و با پشتوانه‌ی دانش و ادب سخن می‌گویند و سپس، چون فرهاد فرموده بود:« سال قمری را ... گمان کنم علی ابن ابیطالب برانداخت». می‌گویم که در تاریخ طبری 1277/1352 گفته شده است:« (پیامبر) گفت: «ای مردم! نسیی ء (پیش از آن، کسانی بودند که ماه‌های قمری را چنان تنظیم می‌کردند که، فصل‌ها، چون سال خورشیدی، همیشه در ماه‌های معین قرار می‌گرفت و نام این کار، را نسیئ بود) کردن زیادت کفر است که ماهی را به سالی حلال و به سال دیگر حرام کنند تا شمار محرمات خدا را کامل کنند و حرام خدا را حلال کنند و حلال خدا را حرام کنند. زمان به وضعی که روز خلق آسمانها و زمین داشت بگشت و شماره‌ی ماهها در پیش خدا و در کتاب خدا دوازده ماه است، چهار ماه حرام است، سه ماه پیاپی و رجب مضر که میان جمادی و شعبان است»

۱
۲۰۴۲
۲۰۴۳
۲۰۴۴
۲۰۴۵
۲۰۴۶
۵۷۲۵