محمد مهدی دژکام در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۰۴ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۲۱۳:

منظور بابا طاهر ازاین اشعار درک بوی عطر های معنوی است که واقعا قابل مقایسه با عطر های دنیایی نیست هر کس که تجربه کرده این شعرو میفهمه

علی محمد در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۰۰ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶:

منظور سعدی همان به سجود است .چون در قران بارها و بارها زکات و نماز با هم امده.و در بیت بعد که میگوید هر دو ندارد منظور از هر دو جود و سجود است

روشنا در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۵۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶:

عالی لذت بردم ممنون دکتر کیخا

روشنا در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۵۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶:

خیالم با خیالت وه چه غوغا کرده بود ای یار
که دی از فرط شوق این جان خیال پر کشیدن داشت

امیر نیکو در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۳۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲:

ز دست جور تو گفتم،
ز شهر خواهم رفت
به خنده گفت که حافظ برو، که پای تو بست؟
ز دست جور تو گفتم،
ز شهر خواهم رفت
به خنده گفت که حافظ: برو که پای تو بست..

محسن در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۰۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۶:

با سلام
از لحاظ وزن و قافیه بسیار شبیه این غزل خواجوی کرمانی است:
خواجوی کرمانی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۸۹/

پوریا در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۳۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۸:

غلام همت شنگولیان و رندانم ...
شنگول . [ ش َ ] (ص ) سخت شادان و خرم . (آدمی ) سرخوش نیم مست . بانشاط. باروح . دل زنده . فیران . کسی که بر اثر خوردن شراب یا به علت توفیق یافتن در کار و پیروز شدن بر مشکلات خویش خوشحال و بانشاط شده باشد. (فرهنگ عامیانه ٔ جمالزاده ). || شوخ و ظریف و زیبا. (برهان ). شوخ و زیبا. (غیاث اللغات ) :
به غفلت عمر شد حافظ بیا با ما به میخانه
که شنگولان سرمستت بیاموزند کاری خوش .
ما لولی و شنگولی بی مکسب و مشغولی
جز مال مسلمانان مال که بریم آخر.
مولوی .

محمدامین آزادیان در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۲۵ دربارهٔ شاطر عباس صبوحی » دوبیتی‌ها » ناله:

ببخشید این شعر بر وزن مفعول مفاعیل مفاعیل فعل می باشد و رباعی است این شعر دو بیتی نمی باشد و بر وزن مفاعیلن مفاعیلن فعولن نیست

ناصر در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۴۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۸:

دوست عزیزونازنین ملقب به برگ بی برگی
ازتفسیزهای زیبایی که درجای جای این سایت ارائه می کنیدبسیاربهره می برم خواستم به این وسیله برای رعایت قانون جبران نهایت تشکروسپاس گزاری ازشما دوست گرامی وپاک طینت راداشته باشم
شادوسربلندباشید

محمد طاها کوشان mkushantaha@yahoo.com در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۳۹ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۵۳:

اشتباه چاپی بسیار دارد این گنجور
(هیچکس را در محعت شرم همچثبمی مباد) از این گونه تایپ نمودن علط خواننده را چنان آشفته می سازد که مپرس. درست بنویدسید تا دعا بدست آرید:
هیچ کس را درمحبت شرم هم چشمی مباد

احسان در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۳۰ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۵ - ملاقات پادشاه با آن ولی که در خوابش نمودند:

کوچک تر از آن هستم که در این باب مطلبی عنوان کنم، اما هم در این شعر و هم در سایر اشعار مولای ما، مولانا عده ای در گیر میشوند که منظور مثلا حضرت محمد ص است یا علی ع است یا شمس تبریزی است و غیره، باید عرض کنم که اگر به وحدت وجود رسیده باشید دیگر چندگانگی نخواهید داشت، و انسان کامل که من از آن به آدم تعبیر میکنم، وجودی است پاک و آیینه تمام نما حضرت معشوق است. و با نگاه به آن حضرت حق مشاهده میشود، حال میخواهد طبیب باشد، شمس باشد صلاح الدین باشد ، حسام الدین باشد و.... کلا در اشعار مولانا خداوند متعال را مد نظر قرار دهید و دنبال اینکه منظور فلانی است و فلانی نباشید واین توحید حقیقی است.

همایون در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۴۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۱۴:

گیاهان هرکدام خوی خودرا و بوی خودرا دارند و پروانه ها و پرنده ها خوی گیاهان را میگیرند و میخوانند و می رخسند و زیبایی می آفرینند، حیوانات دیگری هم خوی خودرا با غذای خود بدست میاورند و به جفت گیری و زاد و ولد می پردازند، انسان خوی خود را با دوست می پرورد
خوی انسان همان فرهنگ اوست، شکوه و بزرگی اوست

همایون در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۳۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۱۴:

از غزل های میان دوره ای جلال دین، فرهنگ جلال دین زندگی با دوست و همنشینی با دوست است، او با دوست به اوج هستی میرود و پادشاه معنی و پیر مغان و ساقی همه مستان میشود
صلاح دین نیست و حسام دین یا ضیا حق هنوز دوست برگزیده او نشده است، جلال دین در این فرهنگ کار میکند اول دوست سپس زندگی و مستی و راز ورزی و نوروزی
دوست، ماه است وجلال دین ناهید عشق و آواز و رخس و نوا، شناگر دریای گوهرها و باز آسمان معنی های نوشونده، او استاد این فرهنگ است چون خود آن را بنیاد گذاشته است به خجستگی شمس اولین یار جانی و یکدانه معرفت رهایی و آزادگی

دکتر صحافیان در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۲۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۹:

اکنون که بوستان با نسیم بهشتی، جان می بخشد به جهان، همراه شراب شادی آفرین و معشوق حوروش خواهم بود.
گدا چرا نزند لاف سلطنت امروز
که خیمه سایه ابرست و بزمگه لب کشت
چرا گدا لاف سلطنت نزند، زمانی که ابر چون خیمه سایه افکنده و دشت پر گل، بزمگاه شده است.
3- چمن، داستان اردیبهشت را حکایت می کند آنکه نسیه خرید و نقد را فروگزاشت-بهشت از هشتن، ایهام تناسب به بهشت نقد، حال خوش-عاقل(خانلری: عارف) نیست.
4- با شراب حال خوش دلت را آباد ساز که ویرانه سرای جهان تصمیم دارد از خاک پیکرمان خشت زند(ایهام: رفتن ما- اجساد و افکار و باورها-بقای دیگران است)
5- از دشمن( دنیا و ...) وفا طلب نکن که روشن کردن شمع صومعه زاهد از چراغ کنیسه یهودیان پرتوی نخواهد داد( یهودی و زاهد را در یک راستا قرار داده از جهت نرسیدن به حقیقت)
6- به سیاهی کردارم و مستی حال خوشم بیش ازین سرزنش نکن، چه کسی از فرجامین نوشته سرنوشت آگاه است؟!
7- بر پیکر بی جان حافظ حاضر شو، که با گناهان بسیار به بهشت می رود. ایهام:
-حافظ از تو بهره مند شود -بالعکس
-چون زاهدان نباش که به تشییع گناهکاران نمی روند
- رنجشی از حافظ اگر داری فراموش کن
-با گناه به بهشت رفتن= نیشخند زاهد
دکتر مهدی صحافیان
آرامش و پرواز روح

 پیوند به وبگاه بیرونی

سیاوش در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۰۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۳۶:

چو یوسفم تو نباشی مرا به مصر چه کار
چو رفت سایه سلطان ((حشم)) چه سود کند

همایون در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۰۶:۵۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۹۵:

غزلی متفاوت از جلال دین در دوره خاصی از زندگی که نشانه صافی و صداقت همیشگی وجود اوست، که بیهوده لاف مستی و شکوه سروری و شادمانی نوروزی و پادشاهی سرزمین معنی سر نمی دهد. غزلی امیدوارانه در دل تاریکی ها و نومیدی، فاصله ای تا پیدا شدن حسام دین و آغاز مثنوی ماه نامه، و تابش ضیاء حق و خورشید شب نشینان، امید مه پرستان، غذای روح عاشقان، خنده گل شناسان

نوشین در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۴۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۱:

رنگ را چطور از چیزی که خود، رنگ است می‌توان پاک کرد؟

nabavar در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۳۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷:

گرامی سینا
ای کاش برفتادی برقع ز روی لیلی
تا مدعی نماندی مجنون مبتلا را
جواب شما را گرامی { حسین،1} چند حاشیه جلوتر داده اند
[مدعی کسی ست که بر مجنون طعنه می زند که :لیلی تحفه ای نیست که عاشقش شدی ، که چون روبنده بیاندازد سرزنش کنان خجل شوند از زیبایی لیلی.]

احمدآرام نژاد در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۲۴ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۳:

بادرود
مصراع دوم تعداد هجاها در تقطیع یکی بیشتر از مصراع اول بیت اول استبنظر می آید تو اضافه باشد

بی نشان در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۹ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۲۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۲۶:

گرچه نه به دریاییم دانه ی گوهریم آخر
گرچه نه به میدانیم در کر و فریم آخر
نکات و سوالاتی ساده و ابتدایی در حد فهم قاصر این کمترین پیرامون این شروع شعور آفرین :
این شروع با گرچه بیانگر کدام وجهه از نفس نفیس ولی خداست که با وجود تمکن در مراتب اعلای اعراف و اشعار آفاقی و انفسی از ادای حق و التزام به مقتضیات هر مرتبه و مقامی برای آن مرتبه غافل نیست و این آن است که چون او اگر بجویی به چراغ ها نیابی
معنایی تحت اللفظی :
اگرچه ما به دریا نیستیم اما دانه ی گوهر هستیم
همین ؟! آیا باید به همین اسناد خبری اکتفا کرد و به تبع فهم اولی از آن گذشت ؟!
نکاتی رویین و زبرین که خود بواطنی زیرین را حامل است :
اگرچه ( عدم جزمیت در هر امری و سیلان و صیرورت وجود ) لزومی ندارد به دنبال گوهر تنها در دریا گشت اگرچه اینکه در آنجا هم باشد و بدین امر شهره باشد را نیز رد نباید کرد ( مراتب دریاها و گوهرها )
توسع گستره ی ادراک تا بینهایت هر مدرکی در حد خویش ....؟!
آداب و رسوم و قواعد و برساخته های قراردادی تو را ره نزند که به عنوان مثال به دنبال چون کوهری در مقام رمزگان تنها در رمزگان دریا بگردی و بدان اکتفا کنی ..... گوهرانی هستند ورای دریاها و صاحب کر و فرانی خارج از تقید و تحدید میدان ها .... اللهم ارنی الاشیاء کما هی
و نکات بسیار و بیشمار دیگری که دست خواهد داد به شرط تانی و تفکر و موانست مدام ....