عماد در ۴ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۱ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۱۶ دربارهٔ ادیب الممالک » دیوان اشعار » فرهنگ پارسی » شمارهٔ ۶ - بند ششم:
یک بیت جا مانده (براساس ص 733 دیوان کامل ادیب الممالک به تصحیح وحید دستگردی سال 1312 در مطبع ارمغان):
شلف است زن بد عمل و چچله بلوج است
شلفینه ...س و خرزه مرد است لکانه
فاطمه افرا در ۴ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۱ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۷:۱۴ در پاسخ به بزرگمهر وزیری دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶:
دکتر خطیب رهبر در حاشیه نویسی خود نوشتهاند که خِی خوانده میشود. بر وزن مِی.
نیما س در ۴ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۱ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۳۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۹۷:
استاد همایون جان شجریان چه زیبا خواندند
رهام در ۴ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۱ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۲۴ دربارهٔ رودکی » ابیات پراکنده » شمارهٔ ۸:
دوستان ادیب بنده این شعر رو به رمل مثمن مخبون محذوف تقطیع کردم
شی/ر/ءا/لُغ/ دِ/کِ/بی/رون/ جَ/هَ/دَز/خا/ نِ/بِ/صید
تا/بِ/چَن/گا رد(تسکین)/ءا/هو/ وُ(اشباع و تسکین)/ءا/هو/ بَ/رِ/را
هرچند خیلی جالب نیست و میتوان طور دیگر مصراع دوم را به همین بحز تقطیع کرد
تا/بِ/چَن/گا رد(تسکین)/ءا/هو/ وا (تسکین)/هو/بر/ رَ(اشباع و تسکین)/را
اگر کسی از ادیبان تقطیع بهتری تبیین کردند لطفا روی پیام من بنویسند پاسخ بدهند که بنده هم مطلع شم
رهام در ۴ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۱ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۰۶ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۸۲:
وزن این شعر جوری هست که یا ما بلد نیستیم تقطیع کنیم یا اقای رودکی بلد نبود تقطیع کنه😅
در سکوت در ۴ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۱ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۳۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۰:
این غزل را "در سکوت" بشنوید
کپل ادبی در ۴ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۱ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۰:۰۳ در پاسخ به س. ص. دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵:
دوست گرامی سلام
کشتی شکسته هم میتواند به امید باد موافق باشد تا شکسته ها را بسوی ساحل برد همین امید داشتن حتی در سخت ترین مشکلات و طوفانهاست که انسان بسیار متمایز شده از سایر مخلوقات آسمانی و زمینی.،اگر به لحاظ مفهومی و با توجه به مصرع دوم هم کمی تامل کنیم میبینم «شکستگانیم»بسیار زیباتر و بجا تراست.
باتشکر از گنجور
مهدی خسروی در ۴ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۰۶ دربارهٔ فیض کاشانی » شوق مهدی » غزلیات » شمارهٔ ۴۹:
شعر ناب و باصفایی از فیض کاشانی در مدح حضرت صاحب الزمان عج الله تعالی فرجه. این شعر آنطور که پیداست با بهره جستن از غزل معروف حافظ (اگر آن طایر قدسی ز درم بازآید) سروده شده که بنا به احتمال زیاد در ایام هجرت شاه شجاع از شیراز توسط حافظ سروده شده.
حبیب شاکر در ۴ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۰۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۱:
سلام بر همراهان جان
تا کی نگران کم و بیش دنیا
نالان ز بد و در طلب هر زیبا
گر عطر خوش گلی و گر بوی لجن
نابود شوی در دل جریان هوا
درود و سپاس
خوشه چین در ۴ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۲۰:۵۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۸۳:
این بیت مولانا برایم راهگشاست :
ساقی دلدار تویی چاره بیمار تویی
شربت شادی و شفا زود به بیمار بده
Mahmood Shams در ۴ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۲۰:۴۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷:
پیوند به وبگاه بیرونی
Mahmood Shams در ۴ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۲۰:۳۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷:
با سلام و عرض ادب دوستانی که در مورد بیت حکیم فردوسی حاشیه نگاشتند به نظرم در ادبیات فارسی برخی کلمات هستند که معنی آن بسته به مکان استفاده و دیگر کلمات دارد مثل همین کلمه بس یا بسی که مورد بحث بود باید با توجه به مکان و موقعیت و دیگر کلمات معنی شود ، حکیم فردوسی می فرماید : هنر نیز ز ایرانیان و است و بس !! / و در جای دیگری می فرماید بترس از خدا و میازار کس / ره رستگاری همین است و بس / اما با معنی متفاوت و بسیار و کثرت می فرماید : بسی رنج بردم در این سال سی / عجم زنده کردم بدین پارسی / در کلمات دیگری هم شاهد هستیم در ادبیات فارسی که معنای متفاوتی دارند ، حالا شاید عده ای حکیم فردوسی بزرگ را فردی نژاد پرست پندارند که در اشتباه هستند چرا که این بیت از زبان بهرام گور نقل شده ، دوستانی که تمایل دارند لینک توضیحات مفصل تر این بیت معروف که به این شکل نقل شده هنر نزد ایرانیان است و بس ! / در آخر متن پیوست می کنم ، امیدوارم سعی کنیم بیشتر بخوانیم و کمتر نظر دهیم بخصوص وقتی که به اندازه کافی تحقیق و پژوهش نکردیم و آگاه نیستیم تا دیگران را گمراه و به اشتباه نیندازم ، با عرض پوزش از همگی عزیزان ادب دوست . پیوند به وبگاه بیرونیی
Mahmood Shams در ۴ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۲۰:۳۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷:
با سلام و عرض ادب دوستانی که در مورد بیت حکیم فردوسی حاشیه نگاشتند به نظرم در ادبیات فارسی برخی کلمات هستند که معنی آن بسته به مکان استفاده و دیگر کلمات دارد مثل همین کلمه بس یا بسی که مورد بحث بود باید با توجه به مکان و موقعیت و دیگر کلمات معنی شود ، حکیم فردوسی می فرماید : هنر نیز ز ایرانیان و است و بس !! / و در جای دیگری می فرماید بترس از خدا و میازار کس / ره رستگاری همین است و بس / اما با معنی متفاوت و بسیار و کثرت می فرماید : بسی رنج بردم در این سال سی / عجم زنده کردم بدین پارسی / در کلمات دیگری هم شاهد هستیم در ادبیات فارسی که معنای متفاوتی دارند ، حالا شاید عده ای حکیم فردوسی بزرگ را فردی نژاد پرست پندارند که در اشتباه هستند چرا که این بیت از زبان بهرام گور نقل شده ، دوستانی که تمایل دارند لینک توضیحات مفصل تر این بیت معروف که به این شکل نقل شده هنر نزد ایرانیان است و بس ! / را می گذارم ، امیدوارم سعی کنیم بیشتر بخوانیم و کمتر نظر دهیم بخصوص وقتی که به اندازه کافی تحقیق و پژوهش نکردیم و آگاه نیستیم تا دیگران را گمراه و به اشتباه نیندازم ، با عرض پوزش از همگی عزیزان ادب دوست
جهن یزداد در ۴ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۰۷ در پاسخ به کنکوری دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۶:
خدایی باورم نمیشود چجور کسی شعر حافظ و سعدی و فردوسی را نمی فهمد جر در ان چیزی عربی باشد کسی نداند دیگرش پارسی است
نورا کاور در ۴ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۴۰ در پاسخ به محمد رحیمی دربارهٔ سعدی » بوستان » باب چهارم در تواضع » بخش ۲ - حکایت در این معنی:
هوشُمندِ گزین
در سکوت در ۴ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۰۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۹:
این غزل را "در سکوت" بشنوید
رسول در ۴ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۵۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۹:
از توضیحات روشنگرانۀ سروران «نقطه» و «حمیدرضا جلالی» ممنونم.
در مورد نظر بنده (در تأیید نظر آقای «علی ت»، و مخالفت با نظر خانم «الهام فغانیمهر») حق با شماست. میپذیرم که همۀ ابیات شعر، و به طور خاص بیت سوم و بیت آخر که بنده به آنها اشاره کردهام، سلیس و روانند، و جزئینگری بنده که در واقع بیشتر بر ضربآهنگ تکرارشوندۀ ایقاعی بوده، در عروض مطرح نیست، و طبق فرمایش شما بزرگواران، در قواعد عروضی انجام این جابجاییهای کوچک مجاز است.
البته در ایقاع (وزن موسیقی) هم هر گونه جابجایی آزاد است، با علم به این که در این صورت، دانسته از یک وزن به وزن دیگر انتقال صورت میگیرد؛ یعنی ایقاع، این دو وزن را دو وزن متفاوت میشناسد، و آنها را اصطلاحاً یک دور (دور: معادل «بحر» در عروض) نمیداند، و در دو دور جداگانه دستهبندی میکند.
جواد. . در ۴ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۱۵ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۶:
دوستان کسی معنای بیت 9 و بیت 7 رو میدونه؟؟
رسول در ۴ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۱:۳۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۶۳:
میزن «سهتا»(۱)! که یکتا گشتم؛ مکن دوتایی!
یا «پردۀ»(۲) «رَهاوی»*، یا پردۀ رهایی
بی «زیر»(۳) و بی«بم» ِ(۳) تو، ماییم در غمِ تو
در «نای»(۴) این «نوا»* زن! کافغان ز بینوایی
«قول»(۵)ی که در «عراق»* است، درمان این فراق است
بی قول دلبری تو آخر بگو کجایی
ای آشنای شاهان در «پردۀ»(۲) «سپاهان»*
بنواز جانِ ما را از راه آشنایی
در جمع سُسترایان رو «زَنْگُله»*سرایان (زنگله: مخفف «زنگوله»، از مقامهای موسیقی قدیم)
کاری ببَر به پایان، تا چند سُسترایی
از هر دو «زیرْاَفْکَنْد»*، بندی بر این دلم بند
آن هر دو خود یک است و ما را دو مینمایی
گر یارِ راستکاری، ور قولِ راست داری
در «راست»*، «قول»(۵) بَرگو، تا در «حجاز»* آیی
در «پردۀ»(۲) «حسینی»*، «عشاق»* را درآور
وز «بوسلیک»* و «مایه»*، بنمای دلگشایی
از تو «دوگاه»* خواهند، تو «چارگاه»* برگو!
تو شمعِ این سَرایی، ای خوش که میسُرایی
..........
*مقامها، آوازها یا شعبههای موسیقی
(۱) سهتا: ساز سه سیم، سهتار.
(۲) پرده: مقام، گام؛ همچنین: پردۀ ساز (اما وقتی با نام مقام میآید، تلویحاً در معنای پردههای مورد استفاده در آن مقام و در نتیجۀ در معنای گام یا پردهبندی آن مقام به کار میرود. مثل: پردۀ نوا، یعنی مقام نوا، پردههایی که مقام نوا بر روی آنها اجرا میشود.)
(۳) زیر و بم: صدای زیر و صدای بم، فرکانسهای صوتی بالا و پایین، صداهای اوج و پایین.
(۴) نای، ساز نی.
(۵) قول، یکی از شکلهای تصنیف در موسیقی قدیم. عبدالقادر مراغی در کتاب «جامعالالحان» (ابتدای قرن ۹ ه.ق.) در بخش «اصناف تصانیف»، از ۹ شکل تصنیف نام میبرد، که اولین آنها «نوبت مرتب» است، و خود این «نوبت مرتب» شامل چهار قطعه است، و قطعۀ اول آن «قول» نامیده میشود. عبدالقادر همانجا و در چندین سطر، کیفیت «قول» را به طور کامل توضیح میدهد. (جامعالالحان، انتشارات فرهنگستان هنر، ص۲۷۲)
سیاوش جلالی در ۴ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۱ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۱۷ در پاسخ به رضا دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۳: