Ma Na در ۴ سال قبل، شنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۵۷ دربارهٔ ادیب الممالک » دیوان اشعار » مقطعات » شمارهٔ ۲۴۳:
محتقق --------> محقق
احمد نیکو در ۴ سال قبل، شنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۵۲ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۸:
اسرار جهان چنانکه در دفتر ماست
گفتن نتوان که آن وبال سرماست
چون نیست در این مردم نادان اهلی
نتوان گفتن هرآنچه در خاطر ماست
احسان در ۴ سال قبل، شنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۴۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۳۷:
«ز دنیا و ز عقبی و ز خود فرد بمانید.»
ظاهراً «فرد بمانید» در اینجا به معنای «جدا شوید» است. یعنی همانگونه که تمام هستی و خود ما از یک جرعه از شراب خداوندی به وجود آمده ایم، جرعه دوم این شراب می تواند ما را از تمام هستی و حتی از خودمان هم جدا کند.
جهن یزداد در ۴ سال قبل، شنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۲۱:۰۳ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » جنگ بزرگ کیخسرو با افراسیاب » بخش ۲۲:
مرا ماندی اندر جهان یادگار
چکاوک /شهنوازی در ۴ سال قبل، شنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۵۳ دربارهٔ جامی » هفت اورنگ » سلسلةالذهب » اعتقادنامه » بخش ۴ - اشارة الی صفاته سبحانه:
چه زیبا میگود وصف الله
چکاوک /شهنوازی در ۴ سال قبل، شنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۳۹ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۲۱ - بویِ جویِ مولیان آیَد هَمی:
ایمان دارم، معنای که ما از بوی جوی مولیان دریافت میکنیم با آن معنای حقیقی که مد نظر شاعر میباشد بسیار تفاوت دارد.
امیر علیرضایی در ۴ سال قبل، شنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۲۷ در پاسخ به دکتر امین لو دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۵۲ - گفتن شیخ ابویزید را کی کعبه منم گرد من طوافی میکن:
با عرض سلام و خسته نباشید خدمت جناب دکتر امین لو عزیز، ممنون میشوم اگر یک راه ارتباطی به بنده پیشنهاد کنید تا بیشتر بتوانیم از حضورتان استفاده کنیم.
جهن یزداد در ۴ سال قبل، شنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۰۶ در پاسخ به سیدفریددژم دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی کسری نوشین روان چهل و هشت سال بود » بخش ۴ - داستان مهبود با زروان:
نام او را در نوشته ها زبرگان نوشته اند ثعالبی نیز او را زروان خوانده و هردو از شاهنامه ابومنصور گرفته اند - این همه گمانه زنی و بد اندیشی دربار فردوسی نیک نیست
Mohsen Barahmand در ۴ سال قبل، شنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۲۰ در پاسخ به عظیم دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۷۴:
سلام
به نظر می آید این گونه صحیح است .
محسن جهان در ۴ سال قبل، شنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۰۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۴۹ - اختلاف کردن در چگونگی و شکل پیل:
توضیح بیت ۶۵:
میفرماید؛ در این بارگاه الهی بجز اظهار عجز، بندگی و درماندگی هیچ چیز دیگری اعتبار و منزلت ندارد. و این راه رستگاری است.
احمد نیکو در ۴ سال قبل، شنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۹:۳۰ دربارهٔ خیام » ترانههای خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » راز آفرینش [ ۱۵-۱] » رباعی ۱۱:
متن رباعی بدین وزن هم صحیح است:
دارنده چو ترکیبِ طبایع آراست
باز از چه سبب فکندش اندر کم وکاست؟
گر نیک نیامد این بنا عیب کراست؟
ور نیک آمد خرابی از بهر چراست؟
دکتر صحافیان در ۴ سال قبل، شنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۷:۳۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۸:
معشوقم به سفری دراز رفت( یا بیبازگشت) و یادی از عاشقش نکرد، حتی با بدرودی دلم را شاد نکرد، یادش بخیر!( اندوه شوق آلود عشق)
۲- یار خوشبختم که بر دلهای مشتاق مهر خوبی و پذیرش میزد، چرا این بنده پیرش، این عاشق دیرینه را از اندوه فراق آزاد نکرد؟!
۳- جامه کاغدینم( لباس دادخواهان) را با اشک خونین فراق خواهم شست! چرا که فلک برابم نخواسته است تا به دادخواهی از او به زیر پرچم دادخواهان بروم( شیرینی عشق جایی برای گلایه و شکوه نگذاشته)
۴- از شوق بیاندازه، به امید آنکه صدایم به تو رسد، ناله هایی در کوه میکنم که فرهاد کوهکن نکرده باشد!
۵- در وصفت چه گویم! آنگاه که سایهات را از چمن بازگرفتی، دیگر مرغ سحر در زیر زلف شمشادها آشیان نمیسازد!
۶- چنان شتاب آلود از من دور شدی، که صبا سرعت سیر را از تو میبایست بیاموزد.
۷- آنکه زیبایی خدادیات را نپذیرد و به آن ایمان نیاورد، قلم زیبانگار سرنوشت هرگز نقش کامروایی برایش نخواهد کشید.
۸- نوازنده جان! پرده موسیقی را به پرده عراق(خانلری: حجاز= اندوه) برگردان که معشوقم از همین راه رفت و یادی از ما نکرد( تکرار بیت اول)
۸- سرودههای حافظ غزلیات عراقی است (اندوه عشق) ، چه کسی است که بشنود و فریاد برنیاورد؟!
دکتر مهدی صحافیان
آرامش و پرواز روح
چکاوک /شهنوازی در ۴ سال قبل، شنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۰:۱۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۹۹۴:
محشره.🥰🌹
Meraj Hosseini در ۴ سال قبل، جمعه ۲۸ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۱۳ دربارهٔ عطار » منطقالطیر » جواب هدهد » جواب هدهد:
بعد از بیت ۱۷ این بیت از قلم افتاده:
عشق را با کافری خویشی بود کافری خود مغز درویشی بود
Meraj Hosseini در ۴ سال قبل، جمعه ۲۸ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۴۸ دربارهٔ عطار » منطقالطیر » پرسش مرغان » حکایت محمود و ایاز:
در بیت ۱۱ "همچو ابر از فرق میرو برق وا ر " صحیح است
در سکوت در ۴ سال قبل، جمعه ۲۸ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۲۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰۰:
این غزل را "در سکوت" بشنوید
در سکوت در ۴ سال قبل، جمعه ۲۸ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۱۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۹:
این غزل را "در سکوت" بشنوید
احسان در ۴ سال قبل، جمعه ۲۸ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۴۳ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۶۸ - هنگام عبور از مداین و دیدن طاق کسری:
«ای بس شه پیل افکن کافکند به شه پیلی، شطرنجیِ تقدیرش در ماتگه حرمان»
«شه پیل» را اگر در اینجا به معنای شطرنجی آن معنی کنیم مفهوم بیت درست درنمی آید. این اصطلاح در شطرنج، چه آن را «رخی که در قلعه باشد» بدانیم و چه حمله به شاه که، بعد از رفع کیش، فیل گرفته می شود (مثل «شاهرخ» که اصطلاحی برای حمله همزمان اسب به شاه و رخ و در نتیجه گرفته شدن رخ بود) به مات منجر نمی شود و طبیعتاً افکندن شاه در «ماتگه حرمان» توسط آن، در مصرع دوم، تناسبی با موضوع نخواهد داشت.
به نظر می رسد، با این که این سه بیت مملو از کاربردهای بسیار زیبایی از اصطلاحات شطرنج است، ولی مصرع اول این بیت را باید غیر شطرنجی و مصرع دوم را شطرنجی معنی کرد و «شه پیل» را به همان معنی شاه فیلان یا فیل بزرگ در نظر گرفت. در این حالت هیچ اشکال و ابهامی در معنای بیت به وجود نمی آید و می توان آن را چنین معنی کرد:
ای بسا شاهان پیل افکن ( قدرتمند- پهلوان) که شطرنج باز تقدیر آنان را با فیلی بزرگتر (قدرت بیشتر- پهلوان قوی تر) به ماتگه حرمان کشاند.
مجید سروش در ۴ سال قبل، جمعه ۲۸ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۳۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۲:
صد البته این غزل یکی از اروتیکترین اشعار شیخ اجل است که به کنایه هر آنچه میتوانست گفته شود را بیان کرده.
حبیب شاکر در ۴ سال قبل، یکشنبه ۳۰ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۰:۲۱ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۰: