گنجور

غزل شمارهٔ ۶۷

 
حافظ
حافظ » غزلیات
 

یا رب این شمع دل افروز ز کاشانه کیست

جان ما سوخت بپرسید که جانانه کیست

حالیا خانه برانداز دل و دین من است

تا در آغوش که می‌خسبد و همخانه کیست

باده لعل لبش کز لب من دور مباد

راح روح که و پیمان ده پیمانه کیست

دولت صحبت آن شمع سعادت پرتو

بازپرسید خدا را که به پروانه کیست

می‌دهد هر کسش افسونی و معلوم نشد

که دل نازک او مایل افسانه کیست

یا رب آن شاهوش ماه رخ زهره جبین

در یکتای که و گوهر یک دانه کیست

گفتم آه از دل دیوانه حافظ بی تو

زیر لب خنده زنان گفت که دیوانه کیست

 

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

دکتر ترابی نوشته:

مصراع دوم از بیت دوم تا در آغوش که میخفتد( می خوابد) و هم خانه‌ی کیست. چه گویا خسبیدن و خسپیدن را برای جانوران به کار می برده اند، و خفتن و خوابیدن از برای آدمیان و ” خرم خفتار ‘”

که شب خوش و شب به خیر بوده است. والله اعلم.

حمید اسکندری نوشته:

بیت سوم مصرع دوم:راح باید به راحت تبدیل شود

جاوید مدرس (رافض) نوشته:

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
**************************************
**************************************
حالیا خانه‌برانداز دل و دین من است
تا …………………. و همخانۀ کیست

هماغوش که می‌باشد: ۳۰ نسخه (۸۰۱، ۸۰۷، ۸۱۳، ۸۱۶، ۸۱۸، ۸۲۱، ۸۲۲، ۸۲۳، ۸۲۴، ۸۲۵، ۸۴۳ و ۱۹ نسخۀ متأخّر یا بی‌تاریخ) خانلری، عیوضی، نیساری، جلالی نائینی- نورانی وصال

در آغوش که می‌خسبد: ۱ نسخه (۸۲۷) قزوینی- غنی، سایه، خرمشاهی- جاوید

در آغوش که می‌باشد: ۲ نسخه (۸۵۵، ۸۶۲)
هماغوش که خواهد شد: ۱ نسخه (۸۶۴)

۳۵ نسخه غزل ۶۸ را دارند و نسخۀ ۸۷۴ بیت فوق را ندارد. از نسخ کاملِ کهنِ مُورّخ، نسخۀ مورّخ ۸۱۹ خود غزل را دارا نیست.
**************************************
**************************************

حامی نوشته:

مصرع اول شعر (شمع شب افروز) درست تر به نظر میرسد

Mohsen Irani نوشته:

این غزل زیبای حافظ را آقایی به نام پیام خوانده است. و چنان زیبا خوانده که من آنرا تا به ۱۰۰ بار گوش داده ام و لذت برده ام. او که میخواند دل آدم برای حافظ کباب میشود .
https://www.youtube.com/watch?v=mBdFaHmvM7k

کانال رسمی گنجور در تلگرام