|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این ابیات از شعر حافظ درباره عشق و زیبایی است. حافظ به زیبایی معشوق اشاره میکند و میگوید که در بوسهی نهان، راز و زیبایی او نمایان است. همچنین به تنگناها و محدودیتها در عشق اشاره میکند و از عیبهای کوچک و ناچیز در مقایسه با فضائل عشق میگوید. در نهایت، از گذر از مکانهایی که بر سر موضوعات کماهمیت بحث میشود، پرهیز میکند.
هوش مصنوعی: در اینجا به وضوح نشان میدهد که اگرچه زیبایی و جذابیت تو پنهان است، اما ارزش و زیبایی آن به وضوح دیده میشود. همچنین این اشاره به این دارد که وقتی انسان به چیزی میرسد و آن را از نزدیک میبیند، ممکن است در ابتدا تنگی و محدودیتی حس کند، اما در نهایت جذابیت و زیبایی واقعی را تجربه میکند.
هوش مصنوعی: از کنار دکان فروش عدسی که گندم را با جو مخلوط میکند، عبور نکنید، زیرا در آنجا خیلی از جزئیات کوچک و بیفایده به چشم میخورد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.