|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به انتقاد از تظاهر و ریاکاری در دین میپردازد. او بیان میکند که اشکهای زاهد (مؤمنی که به ظاهر دیندار است) در واقع ریاکاری است و به همین دلیل، این رفتار باعث تضعیف بنیاد دین میشود. در پایان، اشاره میکند که اگر مردی از گریه و ریا بپرهیزد، نهتنها قلبش را میشکند (خیک درید) بلکه مشکلات دیگری نیز برایش پیش میآید (خر افتاد).
هوش مصنوعی: زاهد برای نشان دادن دینداری اش اشکی میریزد و این نشاندهنده توفیق او به ریا است. این رفتار مانند سیلی است که میتواند بنیان دین را به خطر بیندازد.
هوش مصنوعی: اگر مردی از نفاق و تظاهر به گریه دچار دلسوزی شود، نه تنها به خود آسیب میزند بلکه باعث بروز مشکلات بیشتری هم میشود.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.