آیینهٔ جمال تو را آن صفا نماند
آهی زدیم و آینهات را جلا نماند
روزی که ما ز بند تو آزاد میشدیم
بودند صد اسیر و یکی مبتلا نماند
دیگر من و شکایت آن بیوفا کز او
هیچم امیدواری مهر و وفا نماند
سوی مصاحبان تو هرگز کسی ندید
کز انفعال چشم تو بر پشت پا نماند
وحشی ز آستانهٔ او بار بست و رفت
از ضعف چون تحمل بار جفا نماند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از معشوق روی برمیگرداند و از دست رفتن رونق زیبایی و جاذبهٔ او را به آه خود و رهاییاش از بند او نسبت میدهد. سپس از بیوفایی معشوق شکایت میکند و میگوید هیچ امیدی به مهر او ندارد. در پایان وحشی از ناتوانی در تحمل جفا، آستانهٔ معشوق را ترک میکند.
هوش مصنوعی: آن صفا و درخشش زیبایی تو دیگر باقی نمانده است؛ ما آهی کشیدیم و آینهٔ جمالت از آن آه تیره شد و جلایش از میان رفت. یعنی آه عاشق ستمدیده رونق زیبایی معشوق را از بین برد.
هوش مصنوعی: روزی که ما از بند عشق تو رها شدیم، صدها اسیر تو بودند، اما پس از آن حتی یک گرفتار هم برایت نماند. یعنی آزادی ما راه را برای رهایی دیگران گشود، یا با رفتن ما بازار عشق تو از رونق افتاد.
هوش مصنوعی: از این پس کار من فقط شکایت از آن یار بیوفاست، زیرا دیگر هیچ امیدی به مهربانی و وفای او برایم نمانده است.
هوش مصنوعی: هیچکس ندید که تو به همنشینانت نگاهی بیندازی، مگر آنکه چشم تو از شرمندگی به زیر افتاد و به پشت پا خیره ماند. یعنی معشوق دیگر از خجالت نمیتواند به اطرافیانش نگاه کند.
هوش مصنوعی: وحشی بار سفر بست و از درگاه معشوق رفت، چون از ضعف و ناتوانی دیگر تاب کشیدن بار جفای او را نداشت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
در روزگار ما اثری از سخا نماند
بویی به دهر از چمن دلگشا نماند
از روی لاله زار طراوت پرید و رفت
امروز آب و رنگ به رنگ حنا نماند
گلها چو غنچه سر به گریبان کشیده اند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.