|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ناز برگیرد کمان در وقت ترکش بستنت
فتنه پاکوبان شود هنگام ابرش جستنت
لاله آتشناک رویاند ز آب و خاک دشت
ز آب خوی رخساره از گرد سواری شستنت
پیش دست و قبضه‌ات میرم که خوش مردم کش است
در کمان ناز تیر دلبری پیوستنت
تا چه آتشها کند بر هر سر کویی بلند
شوخی طبع تو و یک جا دمی نشستنت
وحشیم من جای من میدانگه نخجیر تست
نیستم صیدی که باید کشت و باید خستنت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیبایی‌های معشوقه‌اش می‌پردازد و با اشاره به ناز او، از تاثیر عمیق و سوزان آن بر دل و روح خود سخن می‌گوید. او از دلبستگی شدیدش به معشوق می‌گوید و چالش‌هایی را که به دنبال رسیدن به او پیش می‌آید، بازگو میکند. شاعر احساس میکند که در این عشق نه تنها شکارچی است، بلکه خود را به عنوان موجودی وحشی و آزاد معرفی میکند که نمی‌تواند تسلیم فشارهای عشق شود. غزل در نهایت بر تلاش برای نزدیک شدن به معشوقه و غلبه بر دشواری‌ها تأکید میکند.
هوش مصنوعی: وقتی که ناز و زیبایی تو کمان را در حال تیراندازی به سمت معشوق می‌کشد، هر بار که او به سوی تو می‌آید، مانند ابرهایی که به زمین می‌بارند، جلب توجه و فتنه‌ای به وجود می‌آورد.
هوش مصنوعی: گل لاله با رنگ سوزان خود از آب و خاک دشت می‌روید، مانند اینکه چهره‌ی سپید و زیبا تو را از غبار اسب سوار شسته است.
هوش مصنوعی: من در برابر دست و قدرت تو تسلیم می‌شوم، زیرا تو با تیر نازک و زیبای خود می‌توانی دل‌ها را به آسانی بکشی و این ناز ناگهانی توست که همواره در نزدیکی‌ام است.
هوش مصنوعی: طبع شوخ تو چه آتش‌هایی به پا میکند و چگونه در هر کوی و برزنی در اوج است. می‌توانی با یک جا نشستن خود، این همه آشوب و شور را آرام کنی.
هوش مصنوعی: وحشی بافقی (شاعر) می‌گوید که من در این عالم (دنیا) مانند یک حیوان وحشی هستم و جای من در میدان شکار تو (عشق یا بزم تو) نیست. من همچون صید (شکار) نیستم که باید کشته شوم و از تو خسته باشم؛ به این معنا که از عشق یا علاقه به تو کلافه و خسته شده‌ام.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
# سلام بیت دوم مصرع دوم آب خوی [khay] khey به معنی عرق بدن است ولی آب khee خوانده می شود.
هر کسی را می‌نوازد لطف و خاطر جستنت
چون به نزد ما رسی، با خاطر آید جستنت
امشبم داغی نهادی از جفا بر دل، کزو
سالها نتوان، اگر روزی بباید شستنت
من ترا میخواهم از دنیا، بهر منزل که هست
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.