از حکم شاه بخرد، در دین ز حق مؤید

فرزند آنکه آمد، در شأن او تبارک

تا هست چرخ بیمهر، دوران مباد بی او

تا هست مهر بر چرخ، تاجش بود بتارک

خان عدالت آیین، تا گشت میر دیوان

هر سوی شد دهنها، لبریز از مبارک

گردنکشی ز سر نه، من بعد ای ستمگر

کو هست ظالمان را، بر فرقها بلارک

تاریخ این کرامت، زاندیشه خواستم گفت:

«پیوند این دو دولت، گردد بدو مبارک »