|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از اهمیت علم و آموزش سخن میگوید و تأکید میکند که اگر کسی توانایی تعلیم او را دارد، باید به علم بپردازد و فراموشی را کنار بگذارد. او همچنین به مردم زمانه اشاره میکند و میگوید که برای آنها خیر و کمک میرساند، اما از آنجا که خود و یارانش از جود و بخشش دور هستند، به آنها توجهی نکند. به طور کلی، این اشعار به موضوع علم و رابطهای که انسانها با یکدیگر دارند، میپردازد.
هوش مصنوعی: اگر تو توانایی یاد دادن به من را داری، دلجان، فقط مرا یادآوری نکن که علم فراموشی را فراتر از هر چیز دیگر یاد بگیرم.
هوش مصنوعی: این بیت نشان میدهد که مردم زمانه، به خاطر سعه صدری و بخشندگی، به دنبال خواستهها و آرزوهای خود هستند. اما در عین حال، خود من (گویا) به خاطر دشمنی با بخشندگی، درخواست نمیکنم و نمیخواهم از این مراد بهرهای ببرم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به بوی زلف خودم دلبرا به باد مده
وفا و عهد من خسته را ز یاد مده
نصیحتی بشنو از من ضعیف ای دل
تو خود به دست حریفان حورزاد مده
اگرچه نیست تو را اختیار مرد و زنی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.