گنجور

 
طالب آملی

هرکه ناسنجیده‌گوید، خانه‌زاد ابلهی‌است

چون بروت‌خویش‌آبستن‌ز باد ابلهی است

هرکه علم خویش را سرمایهٔ نازش کند

فی‌المثل شاگرد جهل واوستاد ابلهی است

هرکه باعقل هیولائی نسب سازد درست

دان که طفل فطرت او از نژاد ابلهی است

باعث کم لطفی حاسد بمن فضل منست

خصمی کودن به زیرک از عناد ابلهی است

هرکه قول خویش را مستشهدآرد درکلام

ابلهان را نیز با او اعتقاد ابلهی است

گر نیارد خواند «طالب» لوح نادانی چه نقص

عالم علم فطانت بی سواد ابلهی است

 
 
دیوان مرور اشعار فارسی