لب‌شور و نکته‌شور و دهان‌شور و خنده‌شور

اینست فتنه‌ئی که بعالم فکنده شور

روی زمین و زیر زمین پر نمک زتست

یعنی بمرده شور فکندی بزنده شور

ناصح خموش زهر فشانی زحد گذشت

نیشت بریده باد مکن این گزندم شور

از لب نمک فشان و زسر تا بپاشکر

شیرین خوشست جمله اداها وخنده شور

«طالب» ز نوک خامه شکرریز شو که باز

شیرین کنند کام جهانی و بنده شور