هر دل که یافت ذوق نگاه تو مست شد

هر کس که دید چشم تو آتش پرست شد

من صید نرگس تو نبودم ولی چه سود

اکنون که ناوک مژه بیرون ز شست شد

تا کی شوی بلند ستون فلک ندای

بنشین ز پای ناله که وقت نشست شد

ای عشق بی وجود تو درماتمند خلق

پا پیش نه که کار جهانی ز دست شد

«طالب» ز بیم ناز کی خوی گرم یار

هر جا بدهر بود یکی ناله بست شد