باغ ما بی‌قد او جلوهٔ طاوس نداشت

بود بی‌انجمن آن بزم که فانوس نداشت

ناز می‌خواست که شیرین نگشاید در قصر

ورنه با این همه شوخی غم ناموس نداشت

چون ز لعل لب او کام ستاند هیهات

آن که بر خاک رهش قدرت یک بوس نداشت

دوش در میکده هر آه که می‌زد «طالب»

اثری داشت که صد نغمهٔ ناقوس نداشت