گنجور

 
طالب آملی

گر گشائی رک زضعفم آب پاک آید از او

ور بوئی بینیم بوی هلاک آید از او

گر بداری گوش نزدیک دل دیوانه‌ام

همچو جیب ماتمی آواز چاک آید از او

بسکه چون . فرق . عزیزان خاکسار افتاده‌ام

گر بیوئی آتشم را، بوی خاک آید از او

«طالب» آن رند قدح نوشم که بهر امتحان

گر رگ جانم گشائی خون تاک آید از او

 
 
دیوان مرور اشعار فارسی