گهی چو جوهر جان از بدن سراغ تو گیرم

گهی چو بوی گل از پیرهن سراغ تو گیرم

ز جستجوی تو نشاندم وصال ریاحین

چو برخورم بگل و یاسمن سراغ تو گیرم

مکان چو روح معین ترا نبینم از آنرو

گهی به غربت وگه در وطن سراغ تو گیرم

نهان تری تو از آن آتشی که در دل سنگست

من ابلهانه چو گل در چمن سراغ تو گیرم

ترا بخلوت جان جویم ای فرشته چو «طالب»

نیم رقیب که در انجمن سراغ تو گیرم