گنجور

کمال‌الدین اسماعیل » قطعات » شمارهٔ ۱۷۶ - ایضا له

 

سرورا عرضها نمی باید
که به دست سخن بسوده شود
شعر آیینه ییست کاندر وی
صورت حالها نموده شود
هر کجا تخم مردمی کارند
خوشۀ شکر از آن دروده شود
زنگ این ننگ از صحیفه نام
نه همانا که خود ز دوده شود
هر که از شاعران طمع دارد
به کدامین زبان ستوده شود؟
بس که نا گفتنی شود گفته
هر کجا این سخن شنوده شود
هیچ […]


متن کامل شعر را ببینید ...

کمال‌الدین اسماعیل