هر دمت با مهربانان کین چراست

با وفاداران جفا چندین چراست

حسن رویت کافتاب عالم است

نور چشم ماست، پس خود بین چراست

گر نه روی توست دل چون روشن است

[...]

بی کَرَم را نخوت و تمکین چراست

ظرف خالی این قدر سنگین چراست

نیست چسبان زشت را مشّاطگی

لوچ گو آماده تحسین چراست

چون نمک را نیست ربطی با شکر

[...]