آن، کیست کَز رویِ کَرَم، با ما وَفاداری کُنَد؟

بَر جایِ بَدکاری چو مَن، یِک دَم نِکوکاری کُنَد؟

اَوَّل، بِه بانْگِ نای و نِی، آرَد بِه دِل، پِیْغامِ وِی

وآن‌گَه بِه یِک پِیْمانِه مِی، با مَن وَفاداری کُنَد

دِلْبَر کِه جان فَرْسود اَز او، کامِ دِلَم نَگْشود اَز او

[...]

عمریست تا من در طلب، هر روز گامی می‌زنم

دستِ شفاعت هر زمان در نیک نامی می‌زنم

بی ماهِ مِهرافروزِ خود، تا بُگذَرانَم روزِ خود

دامی به راهی می‌نهم، مرغی به دامی می‌زنم

اورنگ کو؟ گُلچهر کو؟ نقشِ وفا و مِهر کو؟

[...]

من دوش پنهان می‌شدم تا قصر جانان سنگنک

نرمک نهادم پای را رفتم به ایوان سنگنک

دیدم نگار نازنین بر تخت زر در خواب خوش

من از نهیب بیم او چون بید لرزان سنگنک

کردم دو انگشتان دراز آهستهک آهستهک

[...]