گنجور

مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۰

 

ز بعدِ وقت نومیدی، امیدی‌ست

به زیر کوری اندر سینه، دیدی‌ست

نبینی نور چون دانی تو کوری

سیه نادیده کی داند سپیدی‌ست؟

قرینِ صد هزاران نقش و معنی

[...]

۷ بیت
مولانا