رحمتی کن کز فراقت در جنون افتاده‌ام

وز سرشک دیده در دریای خون افتاده‌ام

با امید آن که گیرد دست من در پای تو

همچو زلف سرکش تو سرنگون افتاده‌ام

تا تو همچون سیم در دست کسان افتاده‌ای

[...]

وه که در دریای خون افتاده‌ام

با تو چون گویم که چون افتاده‌ام؟