روی آن دارد که نفروشی مرا

خلعتی از فضل درپوشی مرا

شور بلبل میدهد یاد از قدح نوشی مرا

نکهت گل میکند تکلیف بیهوشی مرا

هرزمان برلب یکی دریای آتش می‌نهم

از قضا امروز می‌آید قدح نوشی مرا

نالهٔ مرغ چمن گم کرده سیر آهنگ نیست

[...]

باز دارد عشق در آغوش بیهوشی مرا

غم مهیّا می‌کند اسباب مدهوشی مرا

با زبان بی‌زبانی می‌کنم تقریر شوق

کرده ذوق گفتگو سرگرم خاموشی مرا

مدّتی شد تا ز معراج قبول افکنده است

[...]

می دهد طرز نگاهت یاد می نوشی مرا

یاد آغوشت کند گرم همآغوشی مرا

قطره ای در کام دل از جام درد او چکید

می برد تا منزل تحقیق بیهوشی مرا

بود از تیغ زبان فکر زره‌پوشی مرا

جوشن داودیی شد مُهر خاموشی مرا

بس که من بیگانگی از آشنایان دیده‌ام

یادگار دوستان باشد فراموشی مرا

اختلاطم بس که چسبان است با افتادگی

[...]