این فرومایگان سندان را

وین ملامت خران رندان را

لایق نبوَد طبع خردمندان را

تشبیه دهانت پستهٔ خندان را

کس حقهٔ لعل را پر از لؤلؤ تر

تشبیه کند دهان بی‌دندان را

گفت شیخا زکات دندان را

رد مکن نزل مستمندان را

چه گیرایی ست یارب جلوه گیسوکمندان را؟

که بگسست از صنم، پیوند جان زناربندان را

قیامت پیش ازین می ریخت بر دل طرح آشوبی

کنون چون سایه در خاک است، این بالابلندان را؟

شود تخت روان، هر جا رمیدن بستر اندازد

[...]