خندهٔ سر به مهر زد دم صبح

الصبوح ای حریفِ محرمِ صبح

ناف شب سوخت تفِ مجمر روز

گوی زر یافت جیب مُلحَم صبح

به سر تازیانهٔ زرین

[...]

اگر خواهی که یابی عالم صبح

شبی کن روز، بهر یک دم صبح

دیده‌ها بر ستاره دادم تا دم صبح

چون شفق می‌گریست از غم صبح

صفای سینه بمامی فروش ای دم صبح

بین دلی بفروغ نگین و خاتم صبح

دلا چه دیده فرو بستهٔ سپیده دمید

سری بر آر که خوش عالمی است عالم صبح

بیاد زلف تو آن رشک گیسوی شب‌قدر

[...]

برمن گل‌خون شکفت از شبنم صبح

داغ جگرم تازه شد از مرحم صبح

تا صبح دمید، غوطه در خون خوردم

گویا دم تیغ بود بر من دم صبح