تن جود و آزادگی را سر است

سر فضل و فرهنگ را افسر است

در سیم کشی طفل سرشکم سحر است

جان نقده طراز ناز زرکش پسر است

بینم که دوباره کشته ی ناز توام

در زخم دل ابروی تو تیغ دو سر است

ز چتر توام سایه یی بر سر است

هما را بسر سایه ام افسر است

قصه این شیر اگرچه زین سَر است

لیک در ظاهر نشانی از سِر است