شوقم از نامه به وصل تو فزونتر گردید

نامه بر آتش من دامن دیگر گردید

از بهار چمن افروز بود برگ گلی

آنچه از حسن تو در دیده مصور گردید

می شود روزنه اش ناف غزالان ختن

[...]

از رخ همچو مهت دیده منور گردید

اشک چشم من از آن روی چو گوهر گردید

شاه خوبان جهانی تو و خاک قدمت

خسروان را به جهان زینت افسر گردید

می‌کشم خون دل از دیده ز هجران و مرا

[...]

زلف اکبر چو ز خون سر او تر گردید

عقل گفتا که عجین مشک، به عنبر گردید

بر زمین خون ز گلوی شه لب تشنه حسین

آنقدر ریخت که با خاک، مخمر گردید

بدنی را که بدی بسترش آغوش نبی

[...]

بُستانِ شباب و عمرم بی بر گردید

خاکم ز غم هجرِ تو بر سر گردید

افسوس بر ایّام جوانی که تمام

بگذشت به محنت و مُکدّر گردید