در عالم فقر میر و سلطان هیچ است

در درویشی ملک سلیمان هیچ است

گر نفس تو را به این و آن بفریبد

در گوش مکن عشوهٔ آن کان هیچ است

همه مائیم و این جهان هیچ است

غیر ما سر بسر بدان هیچ است

ساقیا! مهلت دَه روزهٔ دوران هیچ است

جامِ جم دِه که همه ملک سلیمان هیچ است

قصهٔ نیک و بد و هر چه تو خوانی بر ما

باده پیش آر که افسانهٔ دوران هیچ است

گنج قارون چه بود در نظر همت ما؟

[...]