زمین گشت لرزان و جانم نماند

به تن، تاب و توش و روانم نماند

بی‌گل روی تو نم در چشم گریانم نماند

دیده چندان برهم افشاندم که مژگانم نماند

سینه چندان پر شد از افغان که با چندین شکاف

تکمه‌ئی را جا در آغوش گریبانم نماند

تا گریبان پر ز گلهای بهاری ساختم

[...]

از پشیمانی سخن در عهد پیری می‌زنم

لب به دندان می‌گزم اکنون که دندانم نماند

رفت ایام جوانی، شوق در جانم نماند

هایهوی عندلیبان در گلستانم نماند

از پشیمانی سخن در عهد پیری می زنم

لب به دندان می گزم اکنون که دندانم نماند