گفتم به ری مراد دل آسان برآورم

ز آنجا سفر به خاک خراسان برآورم

در ره دمی به تربت بسطام برزنم

وز طوس و روضه آرزوی جان برآورم

ری دیده پس به خاک خراسان رسم چنانک

[...]

کو دل که نیش حسرتش از جان برآورم

خارش ز پا بسوزن مژگان برآورم

گوید سپهر آبله دارم بفرق پای

چون تکمه گر سری ز گریبان برآورم

غم سد رخنهٔ جگرم گشته لاجرم

[...]

هرگه به یادش از جگر افغان برآورم

آتش ز جان گبر و مسلمان برآورم

چون سر کنم فسانهٔ شب های هجر را

آه از نهاد مرغ سحرخوان برآورم

از آستین برآرم اگر شمع داغ را

[...]