بخدائی که بی ارادت او

سرورا برگ خوش خرامی نیست

که ترا گرچه بنده بسیارند

بنده ی خاص جز امامی نیست

در عشق به از رندی و خودکامی نیست

مستوری و عاشقی بجز خامی نیست

گرم است به نام زشت هنگامه عشق

افسرده‌تر از عشق و نکونامی نیست

در سفر خواجه بی‌غلامی نیست

بی می و نقل و کاس و جامی نیست

علم کان از پی تمامی نیست

موجب نشر نیک نامی نیست

از راحت روزگار جز نامی نیست

بی رنج دلی یافتن کامی نیست

صبحی ننماید از افق روشنیی

کاندر پی آن تیرگی شامی نیست

هیچ دلی نیست که در درد دلارامی نیست

دل مسکین مرا در غمت آرامی نیست

گفتم از قید دو زلفت بجهد مرغ دلم

گفت جایی نتوان یافت کزو دامی نیست

گرچه من سوخته‌ام در غم ایام فراق

[...]

آن گیاهم که در این باغ مرا نامی نیست

آنکه از خاصیتم نیک سر انجامی نیست

بفریبم مکن آزاد که در گلشن عشق

نیست مرغی که هلاک قفس و دامی نیست

گرچه خلوت طلبم نیست دلم منکر بزم

[...]

حاصل ما به غیر نامی نیست

پس از آن بهره جز کلامی نیست

حاصل ما به غیر نامی نیست

پس از آن بهره جز کلامی نیست