گریبانی دریده تا به دامن

کشید از صبر کوشی پا به دامن

نشاند عجزم بر آستانی که محوم از جیب تا به دامن

اگر بخوانند سر به جیبم و گر برانند پا به دامن

کجاست موقع‌شناس راحت ‌که کم‌ کشد زحمت تردد

به هرکجا رد . . . . . . . دشت نا آشنا به دامن

قماش ناموس وضع خویش است در هوس خانهٔ تعین

[...]

اشکم بکشید پا به دامن

این طفل نکرده جا به دامن

پای نشناخت آن سر کوی

دیگر نشد آشنا به دامن

خواهم که ز دست او کنم چاک

[...]