آمد سحاب و چهرهٔ گل‌ها ز خواب شست

نیسان دهان غنچه به مشک و گلاب شست

صبحست، می بنوش که گردون به اشک گرم

از بهر جرعه‌ای قدح آفتاب شست

گو همچو برگ لاله ز برق فنا بسوز

[...]

دوش آب دیده‌ام از دل غم احباب شست

و ز فغانم صورت دیوار چشم از خواب شست

چون سرم سامان پذیرد نسبتی دارم بعشق

عشق آب آورد دست از جملهٔ اسباب شست

عاقبت کارش چو تیغ خور بدعریانی کشید

[...]

نتوان ز دل غبار ملال از شراب شست

زنگ از جبین آینه نتوان به آب شست

از می خمار آن لب میگون ز دل نرفت

داغ شراب را نتواند شراب شست

صافی نمی شود دل صد پاره بی گداز

[...]