چو گرشاسب تنها درآید به جنگ

ز هر سو بر او ره بگیرید تنگ

چو مرغی شده مرگ پرش خدنگ

ز سرنیزه منقارش و خشت چنگ

شه طنجه تازنده از جای جنگ

ز پس باز شد تا در شهر تنگ

سپهدار با شهر برساخت جنگ

بپیوست رزمی گران بی درنگ

چو یک چند بر پیل پیوست جنگ

پیاده ببد تیغ و نیزه به چنگ

دگر دید مرغی به تن خوب رنگ

بزرگیش هم برنهاد کلنگ

همی چند زد بر سرش گرز جنگ

تن پیل خست او به دندان و چنگ

به صندوق در رفت با ساز جنگ

همی راند تا نزد او رفت تنگ

بر او نردبانی هم از خاره سنگ

یکی راهش از پیش دشوار و تنگ

به چاره شدند اندر آن جای تنگ

همه بوم و دیوار بد خاره سنگ

همه کام دندان پیل و نهنگ

همه پنجه چنگال شیر و پلنگ

به کردار دریاست کز وی به چنگ

یکی در دارد یکی ریگ و سنگ