چرا رنجه گشتی کنون بازگرد

هم از آمدن هم ز دشت نبرد

اگر شب رسی روز را بازگرد

بگویش که تنگ اندرآمد نبرد

بر اینسان که گژدهم زو یاد کرد

نباید جز از تو ورا هم نبرد

وگرنه فرازست این مرد گرد

بداندیش را خوار نتوان شمرد

به کاووس کی گفت رستم چه کرد

کز ایران برآوردی امروز گرد

به ایران ار ایدون که سهراب گرد

بیاید نماند بزرگ و نه خرد

که داری که با او به دشت نبرد

شود برفشاند برو تیره گرد

درخشیدن خشت و ژوپین ز گرد

چو آتش پس پردهٔ لاجورد

به هومان چنین گفت سهراب گرد

که اندیشه از دل بباید سترد

کسی را که رستم بود هم نبرد

سرش ز آسمان اندر آید به گرد

نباید ترا جست با او نبرد

برآرد به آوردگاه از تو گرد

چنو خشم گیرد به روز نبرد

چه هم رزم او ژنده پیل و چه مرد

ازان پس خروشید سهراب گرد

همی شاه کاووس را بر شمرد

بشد طوس و پیغام کاووس برد

شنیده سخن پیش او برشمرد

چنین گفت با شاه آزاد مرد

که چون است کارت به دشت نبرد

ندارم سواری ورا هم نبرد

از ایران نیارد کس این کار کرد

چو آسوده شد بارهٔ هر دو مرد

ز آورد و ز بند و ننگ و نبرد

کمربند سهراب را چاره کرد

که بر زین بجنباند اندر نبرد

بدو گفت کای ترک خونخواره مرد

از ایران سپه جنگ با تو که کرد

عنان را بپچید سهراب گرد

به ایرانیان بر یکی حمله برد