همه دختران را بر خویش خواند

بیآراست و بر تخت زرین نشاند

گسی کرد و بر گاه تنها بماند

سیاووش و سودابه را پیش خواند

ز پهلو همه موبدان را بخواند

ز سودابه چندی سخنها براند

می آورد و رامشگران را بخواند

همه کامها با سیاوش براند

بجست و ز ایشان بر خویش خواند

بپرسید و بر تخت زرین نشاند

برآشفت و سودابه را پیش خواند

گذشت سخنها برو بر براند

جهاندار سودابه را پیش خواند

همی با سیاوش بگفتن نشاند

چو یک ماه بگذشت لشکر براند

گوپیلتن رفت و دستان بماند

گو پیلتن را بر خویش خواند

بسی داستانهای نیکو براند

سیاووش زین سو به پاسخ نماند

سوی بلخ چون باد لشکر براند

سیاوش گو پیلتن را بخواند

وزین داستان چند گونه براند

نویسندهٔ نامه را پیش خواند

به کرسی زر پیکرش برنشاند

دبیر جهان‌دیده را پیش خواند

زبان برگشاد و سخن برفشاند

ازان پس گرانمایگان را بخواند

سخنهای بایسته چندی براند

به هنگام پدرود کردن بماند

به فرمان برفت و سپه را براند

کمان را نگه کرد و خیره بماند

بسی آفرین کیانی بخواند

چنین تا به قچقار باشی براند

فرود آمد آنجا و چندی بماند

سپهدار پیران ز هر سو براند

بسی آفرین بر سیاوش بخواند

بدو در دو چشمش همی خیره ماند

همی هر زمان نام یزدان بخواند

فرنگیس را در عماری نشاند

بنه برنهاد و سپه را براند