از کویت ای سست‌پیمان جز رفتنم نیست چاره

رفتیم، آتش گرفته، سر در گریبان پاره

با یک هوس خرمنم را دادی چنان برق بر باد

رفتی که آتش زنی باز در خرمنی نو دوباره

از بس که جات او بالا بالایهٔ خان داداش

پایین تو نمدنی که چه غوغایهٔ خان داداش

اسمت خدایه و به جز ای اسم هیچ و هیچ

ذاتت ز هرچه وصف مبرّایه خان داداش

کارات به قول او یره همشهریما، بهار:

[...]

تو بهار مویی و بی‌تو زمستونه دلُم

خنه آباد که از ظلم تو ویرونه دلُم

مثلی هست: به‌قرآن خوشه حرف زیادی

یک کلیمه بگم از دست تو پرخونه دلُم

همی روزا مگنت پارو دلش ترکید و رفت

[...]

یره² بنشین تا نگاهت بکنُم

نگاهِ چشم سیاهت بکنُم

بنشین ای سرو جونم به فدات

خوب تا سیر نگاهت بکنُم

نه غلط شد به خدا سیر نمرم³

[...]

رفتی به سفر واز مو و دل دیونه رفتم

خون خوردُم و خون گرچه دوتا میخونه رفتم

بدانسه گریفته دل مو با سر زلفت

ای وار که تو رفتی دیگه پاک دیونه رفتم

کوشتی ماره واز از غم هجرون خنه آباد

[...]

یره‌گه کار مو و تو دره بالا می‌گیره

ذره ذره دره عشقت تو دلم جا می‌گیره

روز اول به خودم گفتم ایم مثل بقی

حالا کم کم می‌بینم کار دره بالا می‌گیره

چن شبه واز مث بیس سال پیش از ای مرغ دلم

[...]

همه جا روزَه وای مُلکِ خراب رِفتَه شَبه

همه‌ره لب به لب یارَه، مارَه جون به لَبَه

چشم تا کار مِکِنه مامایه کوتاه و بِلَند

کِلّه‌یِ بِچّه اگر کج نیه بیرون عجبه

خاویار ته مُبُرن با جونی والکر مُخُورَن

[...]

راستی ای¹ بلبله امشب دیگه محشر مِکِنه

ای دفعه‌ی چندمه امشب موژمه² تر مِکِنه

مست مسته مخنه مُستنه³ و مِستنه⁴ دل

لول لوله پیش گل قمپزاشه در مِکِنه

مث⁵ ما افتده چشمش به دوتا عشوه و عور

[...]