نثار جان گرامی سزد در این تطهیر

که دل سرورفزای است و طبع لهوپذیر

گذشت آنکه دل از انده آمدی به فغان

نماند این که تن از محنت آمدی به نفیر

کنون نشاط کشیده است بر فلک رایت

[...]

هرگز نبود که بخت پس از مدت دراز

آرد مرا به حضرت فرخنده تو باز

آن تکیه‌گاه ناز و هنر کآفتاب را

آید در آستانه تو در علو نیاز

ای مدحت تو مشکل حیرت‌فزای وهم

[...]

منم نهاده کنون چشم کز کدام طرف

وزد بر این دل رنجور من نسیم نسف

چه شرح باید درد مرا همین بس نیست

که دور ماندم از آن بحر جود و کان لطف

کریم خاک خراسان اجل جمال الدین

[...]