مهی نو برآمد ز چرخ مهی

که دارد فزونی ز فر و بهی

ز یزدان چنین دارم امید و کام

که این ماه نو را ببینم تمام

بر تن از راه رفق بر تن خصم

بشکن از راه لطف گردن خصم

ناصبوران چو خاک و چون بادند

ظفر و صبر هر دو همزادند

اذا غدا ملک باللهو مستقلا

فاحکم علی ملکه بالویل و الحرب

اما تری الشمس فی المیزان مابطه

لما غدا برج نجم اللهو و الطرب

شه چو بنشست بر دریچه هزل

[...]

گفت یک روز کوفیی به هشام

کای ز ما همچو شیر خون‌آشام

تا بمانیم خون ما تو خوری

چون بمیریم مال ما تو بری

سیم درویش و بیوه آوردی

[...]

ملک را شاه ظالم پردل

به ز سلطان عاجز عادل

داد کس شاه عاجز با داد

نتواند ستد نداند داد

دل شه چون ز عجز خونابه است

[...]

و عقب هذا الرش سیل دافع

و وراء هذا النبت روض یافع

چو خواهد بود روز برف و باران

پدید آید نشان از بامدادان

الله اکلبر لاح الصبح للساری

و اعطی القوس باری ایما باری

بر تو شب اندیشه سرآمد آخر

خورشید تمنات برآمد آخر

کالشمس الا انها لا تکسف

و البدر الا انها لا تغرب

محمد خلق و یوسف روی و موسی دست و عیسی دم

سکندر ملک و خضر الهام و آصف رای و جم فرمان

قاد الجیوش لخمش عشره حجه

ولداته عن ذاک فی الاشغال

قعدت بهم هماتهم وسمت به

همم الملوک و سوره الابطال

بوده میان خیل و حشم سرور و امیر

[...]

المعی یری باول رای

آخر الامر من ورا المغیب

در دل آسمان به دیده وهم

دیده رایش مسیر سر قدر

در شب شک شده به راه یقین

[...]

تیری که عدو بدو داد پاسخ شاه

آمد به نظاره رخ فرخ شاه

وآورد کلید قلعه و پیش کشید

شکرانه بوسه‌ای که زد بر رخ شاه

و الفتح من رب السماء مناله

[...]

قتل العدی بالصّفح عن هفواتهم

و الصّفح فی عنق العدوّ صفیح

عفو کآن هست اصل دین‌داری

از برای چه روز می‌داری

تو ظفر خواستی خدایت داد

[...]

شاه غمخوار نایب خرد است

شاه خون‌خوار شاه نیست دد است

شاه با رافت آشنا باشد

متهور چه پادشا باشد

هر که او بی‌گناه ترساند

[...]

آن چه یک پیرزن کند به سحر

نکند صد هزار تیر و تبر

ای بسا رایت عدوشکنان

سرنگون از دعای پیر زنان

آن که دارد به داد و دین عالم

[...]

شه چو بر تخت سلطنت بنشست

دست او پای ظلم را بشکست

فتنه در خواب شد ز صولت او

عدل بیدار شد ز دولت او

شد ز انصاف شاه شاه‌تبار

[...]

شرک العقول و نزهة ما مثلها

للمطمئن و عقلة المستوفز

ان طال لم یملل و ان هی او جزت

ود المحدث انّها لم توجز

طوطی لبش چو در شکر آویزد

[...]

مغامس حسرب ما تزال جیاده

مطلحة منها حسیر و ظالع

جدیر بان ینسق عن ضوء وجهه

ضبابة نقع تحته الموت ناقع

و ان یهزم الصفّ الکثیف بطعنة

[...]

رات عزماتی و فرط انکماشی

و طول التّململ فوق الفراش

فقالت اراک اخا همّة

ستبلغها فتری ذا انتعاش

فهلّا اقمت و لم تغترب

[...]

وقف و ما فی الموت شک لواقف

کانک فی جفن الردی و هو نائم

تمر بک الابطال کلمی هزیمه

و وجهک و وضاح و ثغرک باسم

ای ز تیغ تو در سر افرازی

[...]

اذا المرء لم یرض ما امکنه

و لم یأت من امره ازینه

فدعه فقد ساء تدبیره

سیضحک یوما و یبکی سنة