هر که او خصم شهریار بود

مور گردد اگر چه مار بود

شاه اگر راندت ستیز مجوی

ور بخواند ره گریز مپوی

مال بهر زمانه دار نگاه

[...]

عدل شه پاسبان ملکت اوست

بذل او قهرمان دولت اوست

عدل چون بر جهان امیرشود

آهو از شیرِ شیر سیر شود

عدل رامشگری است جان‌افزای

[...]

خرد باید آن جا وجود و شجاعت

فلک مملکت کی دهد رایگانی

فإذا نزلت به نزلت بماجد

رحب المنّدی مؤدّب الخدّام

احب الفتی ینفی الفواحش سمعه

کان به عن کل فاحشه وقرا

سلیم نواحی الصدر لا باسطا اذی

و لا مانعا خیرا و لا قاتلا هجرا

و حق الله ان الظلم لوم

و ما زال المسی هو المظلوم

فلا تعجل علی احد بظلم

فان الظلم مرتمه وخیم

شه چو انصاف از او جدا باشد

[...]

فمن یجعل المعروف فی غیر اهله

یکن حمده ذما علیه و یندم

در پرده نشسته‌ای و عشق رخ تو

بیم است که پرده جهانی بدرد

اذا انت اکرمت الکریم ملکته

و ان انت اکرمت اللئیم تمردا

و وضع الندی فی موضع السیف بالعلی

مضر کوصع السیف لی موضع الندی

لئس الحجاب من آله الاسراف

ان الحجاب مجانب الانصاف

و یقل من یاتی فیحجب مره

فیعود ثانیه بقلب صاف

تغیب مغیب البدر عنا و من یبت

بلا قمر یذمم سواد الغیاهب

بناک ابن الیاس و حلک غیره

کذا الدهر یمضی تاره و یعود

بناک الدی لو قیل انت مخلد

ابی و ادعی بعد الخلود خلود

فألقت عصاها و استقرّت بها النّوی

کما قرّ عینا بالأیاب المسافر

اقیم العصا بالرجل و الرجل بالعصا

فما عدلت میلی عصای و لا رجلی

چون پیر شدی کار جوان نتوان کرد

پیری است نه کافری نهان نتوان کرد

رفعت لمخترق الرّیاح سموکه

و زهت عجائب حسنه المتحائل

ذعر الحمام و قد ترنّم فوقه

من منظر خطر المزلّة هائل

از بس که سوده جرم فلک سطح منظرش

[...]

مانند بحر ژرف کزو بد گذر کند

عنقا به زخم شهپر و زورق به بادبان

فیخرّ للأذقان منه خورنق

و یظلّ یسدر منه سقف سدیر

ظهرت علی الأفلاک رفعة قدرها

و اعارها الفردوس حسن قصور

و کأنّما نسرت علی بسّتانه

سیراء و شی الیمنة المتواصل

و تنفّست فیه الصّبا فتعطّفت

اشجاره من حیّل و حوامل

صرح ممرد از صفت منظر او ز مشرفی

[...]

فهواؤها ارج النّسیم و تربها

مسک تهاداه الغدائر اذفر

فکانّها جلبت علیها جنّة

و حیاضها قد فاض فیها الکوثر

ارض تجرّبها الأمارة ذیلها

[...]

ذو قلّةایست و فود الرّیح من

جرّ الذّیول بصحنه المسکون

یلقی بروقیه النّجوم مناطحا

و یحکّ بالأظلاف ظهر النّون