شاید ز بیوفائی دورانم

بس خون رود ز دیده بدامانم

پتک غم ای طبیعت آهنگر!

چند بسر زنی، که نه سندانم

خیل غمم چنین بسر آوردی

[...]

چاره کار من بریدن ازوست

کاینچنین عشق با چو او نه نکوست

چند دلبر جفا کند، من صبر

آخر این دل مگر ز آهن و روست

آنکه رویش بود چو قرص قمر

[...]

شبانگه قرص ماه از پشت کهسار

بسان مجمری پر آتش آمد

نسیم آهسته از طرف چمن زار

بسوی بوستان دامن کش آمد

بهر سو در چمن از جنبش باد

[...]

بجز عشق اندرین مکتب نیاموخت

مرا آموزگار آسمانی

نهاد اندر میان سینه من

ز شور عشق داغی جاودانی

فراوان ریختم هر شام و هر صبح

[...]