این جهان پاک‌ خواب‌کردار است

آن شناسد که دلش بیدار است‌

نیکی او به جایگاه بد است‌

شادی او به جای تیمار است‌

چه نشینی بدین جهان هموار؟

[...]

کاروانی همی از ری به سوی دسکره‌ شد

آب پیش آمد و مردم همه بر قنطره‌ شد

گلهٔ دزدان از دور بدیدند چو آن‌

هر یکی زیشان گفتی که یکی قسوره‌ شد

آنچه دزدان را رای آمد بردند و شدند

[...]