این که با چهرِ تو چون سِحرِ مُبین است آفتاب

در پناهِ خالِ هندویت مَکین است آفتاب

زلفِ زنّارِ ترا بسته به چین است آفتاب

از لبت همسایه با روح‌الامین است آفتاب

یا که مِرآتِ رخِ جان‌آفرین است آفتاب

[...]

چند نازی ای حکیم از فرط عقل

که حق از عقل تو در ناید بنقل

تو محاط و حق محیط است ای عمو

از علی خوان کلما میزتمو

کی بصا نع میبرد مصنوع پی

[...]