بار امید و ناز قناعت نمی کشیم
جز منت اثر ز محبت نمی کشیم
نه گنج آرزویی و نه رنج حیرتی
قارون نمی شویم و ریاضت نمی کشیم
حرفی رقم ز نسخه عالم نمی کنیم
در چشم خلق سرمه عبرت نمی کشیم
در صیدگاه ناز تو بسمل نمی شویم
تا انتقام خویش ز فرصت نمی کشیم
کی می شویم محرم خاک رهش اسیر
تا توتیای گرد کدورت نمی کشیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ نپذیرفتن قناعت و تکیه بر محبت است. شاعر بهوضوح نشان میدهد که از آرزوهای بیهوده دوری میجوید و بهدنبال مقام و ثروت نیست. او بر این باور است که بندگی و تسلیم در برابر محبت، هدف او نیست و از روابط ظاهری و انتقام جویی نیز پرهیز میکند. در پایان، شاعر تأکید میکند که تا زمانی که در عشق و محبت واقعی قرار نگیرد، به کدورتها و مشکلات دنیوی توجه نخواهد کرد.
هوش مصنوعی: ما بار سنگین امید و خواستههای بیجا را تحمل نمیکنیم و جز این که محبت و علاقه را با خود ببینیم، هیچ چیزی را نمیپذیریم.
هوش مصنوعی: نه به دنبال ثروت آرزو میکنیم و نه در سردرگمی حیرت فرو میرویم؛ نه به اندازۀ قارون میخواهیم، و نه سختیها را بر خود هموار میکنیم.
هوش مصنوعی: ما درباره مسائل مهم و عمیق جهان صحبت نمیکنیم و به انسانها نشان نمیدهیم که از تجربیات و عبرتهای گذشته چه درسهایی گرفتهایم.
هوش مصنوعی: در دام ناز و زیبایی تو گرفتار نمیشویم، زیرا منتظریم تا به فرصتی برای انتقام خود دست پیدا کنیم.
هوش مصنوعی: کی به مرحلهای میرسیم که در کنار خاک پای او به آزادی برسیم و از غم و اندوه رهایی یابیم؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.