دل سوی صاحب جمالی می کشد
هر زمان نقش خیالی می کشد
هر نفس بر لوح جانم صورتی
از مثال بی مثالی می کشد
می کشد ما را محول سو به سو
هر دم از حالی به حالی می کشد
غم کجا گردد به گرد آن دلی
کز هوای او ملالی می کشد
عقل ناقص کی کشد ما را چو ما
عشق یاری بر کمالی می کشد
گر به میخانه کشد رندی تو را
خوش برو نیکو خصالی می کشد
سیدم ساقی و جان من حریف
دم به دم جام زلالی می کشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی از کشش دل به سوی معشوق حقیقی سخن میگوید که هر لحظه نقشی تازه از جمال بیمثال خود بر جان عاشق مینشاند و او را از حالی به حالی میبرد. شاعر عشق را برتر از عقل ناقص میداند و آن را راهبر به کمال میشمارد، و در پایان سالک را به همراهی با رند و رفتن به میخانهٔ معرفت فرامیخواند، جایی که سید ساقی است و جان همپیالهاش.
هوش مصنوعی: دل به سوی معشوقی زیبارو کشیده میشود و هر لحظه نقش و تصوری تازه از او در خیال میکشد.
هوش مصنوعی: هر دم بر صفحهٔ جانم صورتی از آن حقیقت بیمانند نقش میکند؛ یعنی جلوهای از ذات بیمثال در قالب مثالها و تصویرها آشکار میشود.
هوش مصنوعی: گرداننده و دگرگونکنندهٔ احوال (خداوند، محوّل الاحوال) ما را به هر سو میبرد و هر لحظه از حالی به حالی دیگر درمیآورد.
هوش مصنوعی: غم چگونه میتواند گرد دلی بگردد که در هوای عشق او حتی ملالی هم میکشد؟ رنج عشق او خود مایهٔ شادی است و جایی برای غم دیگر نمیگذارد.
هوش مصنوعی: عقل ناقص هرگز نمیتواند ما را آنگونه که شایستهٔ ماست به مقصد برساند؛ این عشق یار است که ما را به سوی کمال میکشد.
هوش مصنوعی: اگر رندی تو را به میخانه (عالم عشق و معرفت) بکشد، با خوشی همراهش برو، زیرا آنکه تو را میبرد نیکسیرت است.
هوش مصنوعی: سید (شاعر، نعمتالله) ساقی من است و جان من همپیالهٔ او، که هر لحظه جامی از شراب زلال معرفت مینوشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.