هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به زیبایی و لطافت آب در باغ اشاره میکند و آن را از جوانی، ثروت و آسودگی زیباتر میداند. اما در عین حال، به عشق و وابستگیاش اشاره میکند و نشان میدهد که عشقش مانند شمع و چراغی است که معشوقهاش را جستجو میکند و این جستجو برای او درد و داغ به همراه دارد.
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به زیبایی و لطافت آب در باغ اشاره میکند و آن را از جوانی، ثروت و آسودگی زیباتر میداند. اما در عین حال، به عشق و وابستگیاش اشاره میکند و نشان میدهد که عشقش مانند شمع و چراغی است که معشوقهاش را جستجو میکند و این جستجو برای او درد و داغ به همراه دارد.
هوش مصنوعی: آب زلال و جاری در باغ، شبیه به زیبایی جوانی، ثروت و آسایش است.
هوش مصنوعی: اما چه کنم که عشق تو همچون شمع و چراغی است که دلهای جویای عشق را روشن میکند و درد ما را از سوختن در آتش عشق میافزاید.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ناگاه همی زدم من ، ای شمع و چراغ
از شهر بباغ با دلی پر غم و داغ
باغ ار چه بود جای تماشا و فراغ
دوزخ بود ، ای نگار ، بی روی تو باغ
از یار وفا مجوی کاندر هر باغ
بی هیچ نصیبه عشق میبازد زاغ
تا با خودی از عشق منه بر دل داغ
پروانه شو آنگاه تو دانی و چراغ
از علم اگر دل تو را هست چراغ
هان تا ننهند علم تو را بر دل داغ
چون علم آمد دماغ لایق نبود
از خود تو خود انصاف بده علم و دماغ
ای بندهٔ سردی به زمستان چون زاغ
محروم ز بلبل و گلستان ز باغ
دریاب که این دم اگرت فوت شود
بسیار طلب کنی به صد چشم و چراغ
بنشست به ناز سرو در دامن باغ
لاله ز کرشمه برداشت ایاغ
تا خرم و خوش بود شبستان چمن
در پای درخت لاله بر گرد چراغ
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.