خال مولانا شاه محمود است و در خط شاگرد مولانا سلطانعلی مشهدی با وجود کبر سن خط را خوب مینوشت . مصرع : سفید شد چو درخت شکوفه دار سرش . نهال آرزوی سرو قامتان در چمن جان می کشت مدتها در خدمت حضرت صاحبقران مشرف بوده در این دو سال بعالم جاودانی شتافته این شعر از اوست:
ما را سریر سلطنت آن خاک در بس است
وز برق آه بر سر ما تاج زر بس است
ای دل کشیده دار چو عبدی عنان صبر
گر مهر مهوشان هوس است این قدر بس است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر مولانا عبدی به تمجید از مقام و عظمت میپردازد و بر اهمیت صبر و بردباری تأکید دارد. شاعر با اشاره به تجلیات زیبایی و قدرت، به دل خود میگوید که باید در مقابل کششهای دنیوی مقاومت کند. در نهایت، او از تجلیات خاکی یا مادی فاصله میگیرد و بر ارزشهای معنوی و صبوری تأکید میکند، با این آگاهی که در نهایت به بقا و جاودانگی میرسد.
هوش مصنوعی: خال مولانا شاه محمود است و خط او را شاگردش، مولانا سلطانعلی مشهدی، با وجود سن بالایش به خوبی مینوشت. یکی از اشعار او این است: "سفید شد چو درخت شکوفهدار سرش." همچنین، او خواستههای قلبی خود را در طول زمان زیر سایهی بزرگان میپروراند و مدتی به حضور حضرت صاحبقران نائل شده بود. در این دو سال اخیر، او به عالم جاودانی پیوسته است.
هوش مصنوعی: ما به یک تخت سلطنت در دل خاک راضی هستیم و نیازی به تاج زرین بر سرمان نداریم؛ فقط یک آه کافیست که بر ما برق زند.
هوش مصنوعی: ای دل عزیز، مانند بندهای که در مهار صبر است، خود را نگهدار. اگر عشق و محبت محبوبان تو را به هوس میاندازد، همین مقدار کافی است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.