|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
از سادات شهر مذکور است و طالبعلم خوبست این مطلع از اوست :
دمبدم بهر تو ای غنچه دهن می میرم
مگشا لب بخس و خار که من می میرم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ احساس عمیق و نابابی عاشقانه‌ای است که از زبان شاعر بیان می‌شود. شاعر با اشاره به غنچه به معشوقه‌اش نزدیکی می‌کند و از فشار ناشی از جدایی و دل تنگی می‌گوید. او به طور مکرر ابراز علاقه و نیاز به معشوقه‌اش می‌کند و نشان‌دهندهٔ شدت عشق و دلتنگی‌اش است. به‌ویژه، از اینکه هر لحظه که لبخندی نمی‌بیند، احساس مرگ می‌کند، تأکید می‌شود.
هوش مصنوعی: او از خانواده سادات در آن شهر است و دانشجوی خوبی است.
هوش مصنوعی: هر لحظه به خاطر تو، ای غنچه، بر مرگ خود می‌افزایم. لب‌هایت را نگشای و به من آزار نرسان که واقعاً به خاطر تو جان می‌بازم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.