سام میرزا صفوی
»
تذکرهٔ تحفهٔ سامی
»
صحیفهٔ دوم در ذکر سادات و علما
»
صحیفهٔ اول : در ذکر سادات رفیع الدرجات
»
۱۲۰- امیر قریش
از جمله سادات استر آباد است در شاعری رتبه شعر او بهتر از بسیاری از شعرای آنجاست و ملائی و خط او هم بد نیست این مطلع از اوست :
مرا بزلف بتی شد دل شکسته اسیر
که در جفا سر موئی نمیکند تقصیر
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در وصف امیر قریش، از سادات استرآباد، به توانایی‌های او در شعر و خط توجه می‌کند و او را در این زمینه برجسته می‌داند. به طور خاص، شعر او را از بسیاری از شعرای دیگر برتر می‌شمارد. در مطلع شعر، شاعر به دلشکستگی خود از عشق به یک معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که آن معشوق در جفا و بی‌اعتنایی نسبت به او کوتاهی نمیکند.
هوش مصنوعی: او یکی از سادات استرآباد است و در شعر گفتن، مقام بالاتری نسبت به بسیاری از شاعران آنجا دارد. همچنین، مقامش در زمینه نمایش مذهبی و خطاطی هم قابل توجه است. این ابیات از اوست:
هوش مصنوعی: من به خاطر موی معشوق دل شکسته‌ام و اسیر عشق او شده‌ام، در حالی که او حتی در بی‌رحمی‌اش هم کمترین تقصیری ندارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.